Profilo di S h A n A n S h...★'i|i'*•l3e the Gi2L i W...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
febbraio 2007 issue4 : 20FEB07 : never say goodbye★☆ น เ ร ศ ว ร ☆★
夕べ、フェリ-で 「Naraesuan]を見た。
ส่งคนญี่ปุ่นกลับโรงแรม กว่าตัวเองจะถึงห้องก็เที่ยงคืน
หนังสนุกดี อลังการงานสร้าง แต่ไม่ชอบที่มีฉากฆ่ากัน ดูแล้วหดหู่
((หนังสงครามอะคับพี่น้อง))
ฆ่าตัดหัว ยิ่งกันไส้กระจาย นั่งปิดตาทั้งเรื่อง
ยกเว้นฉากจูบกัน...ดูแล้วก้อเขิน ((ฟอร์วอท))
จะว่าไป..ก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับหนังเต็มร้อย
เพราะใจไม่ได้อยู่ตรงจอเลย..ให้ตายสิ
ใจสั่นทั้งเรื่อง เพราะหนัง เพราะเธอ หรือเพราะใครอ่ะ
★☆ ป า ฏิ ห า ริ ย์ ☆★
ตอนนี้กลับมาฟังแต่เพลง ปาฏิหาริย์ อีกแล้ว
แต่ยังไม่ลงในหน้านี้..เพราะมันยังไม่ถึงเวลา
หลังจากเอาออกจากสเปซไป...คิดว่าวันหนึ่งในไม่ช้า
ก็คงจะได้กลับมาลงใหม่..
กำลังรอเวลานั้น...วันที่จะเราจะต้องจากกัน
มันเป็นพรหมลิขิตที่เราได้เจอกัน..
แต่พรหมลิขิตนั้น..กำลังจะพรากเธอไปจากฉัน
ไม่อยากให้ถึงวันนั้นเลย...ไม่รู้จะทำใจได้มั้ย
ชอบมารู้ตัวเองในวันที่มันสาย...
หลอกตัวเองมาโดยตลอด...โกหกใจตัวเองทุกครั้งที่เจอกัน
คนหล่อกับคนนิสัยดี...ใครๆก็เลือกคนหล่ออยู่แล้ว
แม้กระทั่ง ตัวเองก้อคิดว่ายังไงก้อเลือกคนหล่อ
ชอบมองอยู่นะ เวลาที่เห็นหน้า...
แต่ทำไม กลับไม่รู้สึกอะไรเลย
ทำไมถึงไม่รู้สึกคิดถึง...ในเมื่อบอกว่าชอบคนนี้..
ผิดกับเวลาที่ได้อยู่ใกล้อีกคน..ทำไมรู้สึกใจสั่นอย่างนี้
มันหวั่นไหว..และชอบเผลอแอบมองทุกที
รู้สึกใจหาย..เวลาที่ไม่เห็นหน้า...
และรู้สึกเศร้า เมื่อเขาอยู่ใกล้ใคร
แต่พอเวลาที่เขาอยู่ใกล้เรา กลับทำเป็นไม่อยากอยู่ใกล้เขาอย่างนั้น
ทำท่ารังเกียจต่างๆนานา... ไม่เข้าใจตัวเอง
ในเมื่อบอกว่าไม่ได้ชอบคนนี้...แต่ทุกอย่างที่ทำลงไป
มันทำให้รู้ว่า...คนนี้หละ ที่เอาหัวใจเราไปแล้ว
น่ า จ ะ เ จ อ กั น ม า ตั้ ง น า น..
ก่ อ น ที่ เ ธ อ จ ะ เ ป็ น ข อ ง ใ ค ร
อ ย า ก ใ ห้ มั น มี ป า ฏิ ห า ริ ย์ ใ ห้ ตั ว ชั้ น ย้ อ น เ ว ล า ก ลั บ ไ ป
จ ะ ไ ม่ ย อ ม ใ ห้ เ ร า ค ล า ด กั น
ชั้ น ค ง จ ะ พ บ รั ก เ ธ อ ก่ อ น ใ ค ร
พ บ กั น ส า ย ไ ป.. มั น น่ า เ สี ย ด า ย
ป า ฏิ ห า ริ ย์ ไ ม่ มี จ ริ ง
★☆ K i S E K i ☆★
ลืมไปเลย... Kiseki มันก็แปลว่าปาฏิหาริย์นี่นะ
เมื่อก่อน ชอบคำว่าปาฏิหาริย์ เฝ้ารอ...อยากที่จะเจอกับมัน
แต่ตอนนี้ชั้นจะเริ่มเกลียดมันแล้วหละ...
เพราะปาฏิหาริย์ทำให้เขาเข้ามา และ ทำให้เขากำลังจะจากชั้นไป
febbraio 2007 issue3 : 19FEB07 : ทำไม☆ ★Your love forever★☆瞳を閉じて 君を描くよ それだけでいい たとえ季節が僕を残して 色を変えようとも 記憶の中に君を探すよ それだけでいい なくしたものを 超える強さを 君がくれたから 君がくれたから ......
"ทำไม" คุณถึงทำแบบนี้... คุณไม่ผิดหรอก...ชั้นเข้าใจ เพราะยังไงคุณก้อถูกเสมอ ไม่ว่าจะทำอะไรผิดมากมายก้อตาม ชั้นปฏิเสธไม่ได้..ว่าคุณกำลังคุมเกมนี้อยุ่ . . . ในเวลานี้...ยังไงชั้นก้อเปนคนผิดอยุ่แล้ว ชั้นผิดเองที่ไม่สามารถพูดให้เขาเข้าใจในเรื่องที่ถูกได้ ชั้นผิดเองที่ไม่สามารถสื่อความรู้สึกในใจที่ชั้นมีต่อเขา... เพราะอย่างนั้น มันก้อคงไม่ผิดอะไรที่เขาจะ เข้าข้างคุณ...และทำแบบนี้กับชั้น . . . ขอบคุณค่ะ ที่ทำให้ชั้นรู้อะไรๆมากยิ่งขึ้น...
ถ้าอยากจะใช้ชีวิตอยุ่ด้วยกันต่อไป... เคลียร์กันให้จบแล้วช่วยกันหาทางออกที่ดีที่สุดสำหรับพวกเรา แต่ถ้าอยากให้มันเปนอย่างนี้อยู่ และมีความสุขที่จะเป็นแบบนี้ต่อไป ก้อไม่ต้องพูดอะไรกันทั้งนั้น... เพราะชั้นเข้าใจมันดี...
febbraio 2007 Pul350uL_17* ยิ่ ง ร้ า ย ก็ ยิ่ ง รั ก...รั ก เ ธ อ
ไ ม่ รู้ ทำ ไ ม ไ ม่ เ ค ย คิ ด
จ ะ เ ก ลี ย ด เ ธ อ สั ก ค รั้ ง
ส่ ว น ลึ ก มั น เ รี ย ก ร้ อ ง ใ ห้ เ ธ อ รั บ ฟั ง
แ อ บ ห วั ง ค ง มี สั ก วั น
เ ร า จ ะ เ ข้ า ใ จ กั น สั ก ที
。。
。。
ไ ม่ รู้ มี ท า ง บ้ า ง ไ ห ม...
เ ธ อ จ ะ รั ก กั น ไ ด้ สั ก ที*
febbraio 2007 issue2: 7FEB07 : สัญญา★☆'!'i|i'!'*• K i s E k i • *'!'i|i'!'☆★
อย่ากลัวว่าวันเวลาจะทำให้เธอต้องเสียใจ
หรือความห่างไกลจะทำให้ใจฉันไหวหวั่น
ข้อความเหล่านี้ ทุกทุกคำ... จะคอยแทนคำสัญญา
*
*
...ให้เธอได้รู้ว่าไม่ว่ามันจะนานสักเท่าไหร่
จะไม่มีใคร มีความสำคัญและสูงค่า
ให้คำพูดฉัน แทนคำสัญญาให้รู้ว่า... 。 *
*
ฉั น รั ก เ ธ อ...
。
。
。
。
。
•• บ๊ า ย. . . บ า ย ' เ นี ย ร์ ••
วันนี้มีเลี้ยงบายเนียร์พี่อิงค์ปี4ค่า...
สนุกมากมาย ((จริงจริงนะ))
ได้อยู่กับน้องๆ รู้สึกดีมากๆ
น้องๆน่ารักทุกคนเลย โดยเฉพาะแด๊นซ์เซอร์555+
ตัดมาที่น้องรหัส... โฆษณาหน่อยเหอะ
มีแต่คนโหวต แอบหวงนะนี่
มีคนมาขอเป็นแม่ยก...จะให้ดีมั้ยนะ５５５
คนที่ไม่ได้เต้นก้อรักเหมือนกันนะ ＾3＾
ขอบคุณที่มาช่วยกัน เพื่อสาขานะ
•• 私 た ち、日 本 語 の 学 生 だ 。 ••
ตั้งแต่รู้ตัวว่าจะมีน้องๆจนถึงวันนี้
ไม่เคยมีวันไหนที่เสียใจเลย...
...เคยได้ยินเรื่องต่างๆของน้องบ้าง
แต่ก้อเคยจะไม่สนใจ เพราะน้องดีกับพี่ๆ กับเซนเซ
ทำเพื่อสาขา พี่ก้อดีใจแล้วหละ...
น้องที่พี่ไม่ได้คุย ไม่สนิท ไม่ได้แปลว่าพี่รู้สึกไม่ดีด้วยนะ
พี่เข้าใจว่าบางคนพูดไม่เก่ง ไม่ต้องไหว้พี่ทุกวันก็ได้
แค่ยิ้มให้พี่ก้อดีใจแล้วค่ะ
ถึงน้องไม่ไหว้พี่ ก้อไม่ได้แปลว่าน้องจะไม่เคารพ
แค่อาจจะไม่แสดงออกเหมือนคนที่เค้าเก่งเรื่องมนุษย์สัมพันธ์
บางครั้งพี่ก้อเป็นอย่างนั้นเหมือนกัน
เพราะถ้าไม่สนิท พี่ก้อไม่กล้าคุย
พี่มีความคิดว่า น้องไม่ต้องพูดกับพี่หรือยกมือไหว้พี่ทุกวัน
จะดีกว่าที่ว่า น้องวิ่งเข้ามาหาพี่ทุกครั้งที่เจอหน้า
แต่น้องไม่ได้จริงใจ...ไม่ได้รักพี่อย่างใจจริง
เขาว่า " การกระทำ สำคัญกว่าคำพูด"
แต่พี่ว่าความรักที่แท้จริง แม้ไม่ได้แสดงออก
พี่ก้อสามารถรับรู้ได้นะ...เวลาที่จะพิสูจน์ใจเองค่ะ
•• m y s e l f ••
ไม่รู้ว่าตัวเองแปลกรึป่าว...
คนหลายคน ชอบที่จะคุยกับคนอื่นไปเรื่อยๆ รู้จักคนเยอะๆ
แต่ก้อไม่ได้แปลว่าจะมีเพื่อนเยอะจริงๆ
พี่ทำความรู้จักกับคนอื่นได้...
แต่พี่ไม่กล้ารับคนนั้นเข้ามาในชีวิตอย่างหมดใจ
เพราะพี่รู้ตัวว่า พี่ยังดูแลคนที่มาก่อนไม่ดีพอ
พี่ยังละเลยเพื่อนเก่าๆ เพราะความจำเป็นที่ต้องทำหลายอย่าง
มันทำให้พี่ยังเสียใจจนถึงวันนี้...และกลายเป็นความกลัว
ที่จะต้องผิดหวัง ถ้าสิ่งที่คิดไว้ ไม่เป็นความจริง
อะไรที่มันเกินไป หรือน้อยไปมันก็ไม่ดีทั้งนั้น
พี่ไม่อยากสรุปใครเร็วเกินไป....
เพราะพี่ก็เคยโดนคนอื่นสรุปเร็วเหมือนกัน
อยากให้เราเริ่มจาก 1 และนับไปด้วยกัน
เพราะถ้าเราเริ่มจากเต็ม100 มันก้อคงจะมากกว่านี้ไม่ได้
นอกจากลดลงมา........ จนถึงวันที่มันไม่เหลืออะไรเลย
....จากนี้ไป..พี่จะค่อยๆรักน้องๆมากขึ้นทีละน้อย
เมื่อถึงวันสุดท้าย... น้องๆก้อจะเข้ามาอยู่ในใจพี่เองค่ะ
ในแต่ละวันพี่คิดถึงแต่ความฝัน ครอบครัว และเซนเซ
ความฝันพี่ ทั้งการเรียนและงานอื่นๆ
ครอบครัวพี่ ก้อคือ บ้านและ เพื่อนๆพี่-น้อง
และสุดท้าย สิ่งที่มีอิทธิพลเหนือความรักของตัวเอง
ก็คือ เซนเซ เวลาที่มาเรียน จะมีหน้าเซนเซลอยออกมาทุกครั้ง
ไม่ว่าจะการเรียน งานอื่นๆ หรือความประพฤติ
ไม่อยากให้เซนเซต้องเสียใจอีกต่อไป...
พี่อยากให้เราสามัคคีกัน เพื่อสาขาของเรา เพื่อเซนเซของเรา
พี่ทำไม่สำเร็จ ถึงจะพยายามมากแล้วก็ตาม
พี่ก็เลยไม่อยากให้เราเป็นเหมือนพวกพี่
การที่ต้องอยุ่ด้วยอารมณ์โกรธ หรือต้องเจอคนที่เกลียดกัน
มันทรมานมากเลยนะ
พี่ไม่อยากให้น้องรู้สึกแบบนั้น เพราะมันอึดอัดมากเหลือเกิน
พี่ขอให้เรารักกันตลอดไป...พี่จะเอาใจช่วยนะ
がんばって。。ファイト、ファイトね！！
•• i n d A p i X z •• แหะๆ ถ่ายรูปไว้อย่างเยอะเลยวันนี้
แต่ไม่ติดซะงั้น โง่รึโง่อ่ะ๕๕๕+
เด๋วไปตะเวน แล้วจะเอามาลงเก็บไว้...
ความทรงจำดีๆ...อิอิ
•• p S: m e 5 s @ g 3 ••
คนทุกคนมีเหตุผลในการทำสิ่งต่างๆเสมอ...
รัก เข้าใจ และให้อภัย ชีวิตจะเป็นสุข
•• N e X t U p d A t 3 ••
ศุกร์นี้..งาน Fo0d F3stiVaL
พบกับอาหารนานาชาติ และ 日本料理。。。แล้วเจอกันนะคะ
またね。～
ออนอันนี้อันเดียว
By: NuyX febbraio 2007 issue1: 4FEB07 : ไม่มีความหมาย ★☆'!'i|i'!'*• K i s E k i • *'!'i|i'!'☆★
ไม่มีความหมาย โลกทั้งใบไม่มีเธอก็เหมือนไม่มีใคร
。
。
。
。
。
'
•• วั น เ กิ ด แ ม่ & ร า ย ง า น C u l t u r e ••
二月一日 อยากจะโค้ง สัก 360 องศา...นุ้ยลืมวันเกิดแม่อ่ะ
ทำได้ไงไม่รู้ จำได้อยู่นะ แต่พอถึงวันมันยุ่งจนไม่ได้คิดอะไรเลย
เสร็จงานCHINESE-JAPANESE FESTIVAL
แล้วมีประชุมมอบงานสโม เลิกค่ำมาก พอทุกอย่างเสร็จ..
ก้อกลับมานั่งปั่นรายงาน Jap.cultureต่อ
กะว่าจะตื่นสัก7โมง แต่ดันตื่นเกือบเที่ยง งานก้อจะส่งตอนบ่าย2ครึ่ง
หมึกปริ้นท์ก็มาหมด เพิ่งเติมไป
ไปเรียนคาบรัชนีเซนเซไม่ทันอีกต่างหาก
พองานเสร็จครบทุกอย่างดีใจมาก
รีบมาคณะก่อนเข้าเรียนพราวพรรณเซนเซ
พอถึงคณะ ก็มานั่งเปนกกต.กลาง ซ่อม สภานศ. สักพักก้อไปเรียนต่อ
รัชนีเซนเซใจดีมากมาย ไม่ว่าที่ไม่เข้าเรียน
แถมฝากงานไว้ ให้ไปเอากับกอล์ฟอีก
ดูเหมือนเซนเซเข้าใจมากๆ เพราะเห็นเราทำงานจริงๆ
ก่อนวันงาน เซนเซเห็นวิ่งไปวิ่งมา
พอมาคุยกับเซนเซ น้ำตาแทบไหล เหนื่อยมาก
ありがとう ございます。。
เรื่องรายงานที่ไปขอพราวพรรณเซนเซให้ส่งช้าได้หนึ่งวัน
จะไม่ลืมพระคุณเลย....
.
.
.
พอส่งรายงานไป...เพื่อนพากันมองหน้า
คือไม่คิดว่ามันจะหนามากมายขนาดนี้
หน้ากว่าคนอื่น2-3เท่าเลย มันเหมือน小さいวิทยานิพนธ์อ่ะ
ไม่อยากให้เพื่อนหมั่นไส้เลย..อยากจะบอกว่า
ทำมาเยอะแล้วมันไม่ถูก เซนเซก้อไม่ให้เหมือนเดิมหละ
ไม่ได้ไปปรึกษาเซนเซเรื่องงานเหมือนเพื่อน
ทำแต่หนังสือเชิญคณบดีกับอาจารย์ทั้งวัน
ยังไงมันก้อต้องมีผิดอยู่แล้ว...
รายงานตั้ง30％ แค่คิดก็ซีดแล้วหละ...
.
.
.
เมื่อวานโทรหาแม่ งงว่าเงินในบัญชีมาจากไหนมากมาย
ไม่แน่ใจว่าแม่ หรือ พ่อ หรือ อาพระ
แม่ถามว่า นุ้ยส่งเมสเสชให้แม่หรอ
แม่ได้รับแล้วนะ แม่คุยกับพ่อ สงสัยนุ้ยมันลืม
ส่งมาให้ตอนเที่ยงคืน มันเลยกลายเปนเที่ยงคืนวันที่2ไป
ก้อยังงงว่า ส่งให้ตอนไหน แล้วส่งให้ทำไม
.
.
.
รู้สึกผิดมากมาย เพราะนอกจากจะลืมวันเกิดแม่แล้ว
เมสเมสที่แม่ได้รับ ก้อเปนของใครก้อไม่รู้
พอวางสายไป... สักพัก พอไปคณะก้อโทไปใหม่
"แม่จ๋า.. ตอนนั้นนุ้ยยุ่งๆ คราวนี้จะแฮปปี้เบิร์ดเดย์แบบทางการนะ"
แม่ดูร่าเริงเปนพิเศษ ดีใจหละ ที่ลูกยังรักและคิดถึง
แต่ก้ออยากจะฆ่าตัวเองตายอยู่ดี
แพลนไว้ว่าวันเกิดแม่จะกลับบ้าน..จะเอาเค้กบ้านมอพี่ปุ๊ไปให้
ทุกอย่างหมดกันเลย.....
•• ง า น เ ก ษ ต ร ••
ปีนี้อยากได้ต้นไม้มาก..ว่าจะซื้อมาปลูกไว้ที่ระเบียงเยอะๆ
แต่ไปกับแม่แค่วันเดียว.. ได้กลับมาแค่
เดปกระเป๋า 3 ต้น กะ บอนไซ กระถางเดียว --"
เฮ้อ.. พอไปเดินก้อเหน น้องหนู กับน้องหมา มากมาย
เหนแล้วก้อกลับมาคิดถึง เดวิท กับวิกกี้
ทั้งปลา ทั้งหนู.... ไม่กล้าเลี้ยงแล้วอ่ะ กลัวมันตาย
•• ก า ร ไ ฟ ฟ้ า ส่ ว น ภู มิ ภ า ค ••
ดูดวงในเว็บบอกว่า อาทิตย์นี้จะมีปัญหาเรื่องยานพาหนะกับเรื่องบ้าน
อย่างเช่น.. รถเสีย ไม่ก้อไฟดับ
ขอบใจนะ...
โดนตัดไฟวันอาทิตย์ ด้วยเหตุที่ว่า หาบิลค่าไฟไม่เจอ
ก้อเลยชั่งมัน เด๋วถ้าว่างจะเข้าไปเคลียร์ที่การไฟฟ้าเลย
มาชิงตัดก่อน... วันศุกร์ก้อเลยได้จุดเทียนนอนกัน
โรแมนติกบักคักกก... อาบน้ำไปก้อแอบกลัว ไฟไหม้ห้อง
วันเสาร์ก้อเข้าไปจัดการ กว่าจะมาได้เกือบ4ทุ่ม
หลงได้ไงไม่รู้ ชื่อมันเหมือนกัน แต่อยู่คนละฝั่ง
เหมือนหน้ามอ กับหลังมอเลย ถึงว่าหากันไม่เจอ
พอมาถึงช่างก้อบอกว่า ไม่เหนโดนตัดเลยนี่.. เอ่า แต่ไฟมันดับได้ไงหละ
วันนี้ตอนเช้าเลยโทไปใหม่ เขาก้อมา มาทำให้ได้แล้ว
สักพักพี่ใต้ตึกมาบอกห้ามใช้ไฟ แล้วก้อมาขอสับไฟ
รู้ตัวการและหละ อารมณ์เสียหลายๆ
ก้อเลยไปคุยกับการไฟฟ้ารอบสอง เขาเขียนจดหมายมาฝากพี่ที่หอ
บอกว่า ให้น้องเขาใช้ไฟตามปกติ (ไปตัดของเขาทำไม)
เปนสิทธิของการไฟฟ้า 555
ยังแอบไม่เชื่อ กลัวมีปัญหา เลยให้โทไปถามเอง
หน้าหงายเลย สะใจบักคัก.. มีการไฟฟ้าเป็นback555
ต้องสัมนาคุณ เดือนนี้จะใช้ไฟเยอะเปนการตอบแทน (เพื่อ)
•• A R T L A N E IV：ถ น น ศิ ล ป ะ ••
มีวันที่2-3 ก้อไปมันทั้งสองวันเลย
สะพานขาว ปกติให้ผ่านนี่ไม่อยากจะผ่านเลยนะ โคตรจะน่ากลัว
แต่งานนี้ขอ..ชอบอ่ะ...อยากทำอะไรก้อทำ
เขามีก้อนน้ำแข็งให้แกะสลักตามใจชอบ
ก้อไปนั่งทำกับเพื่อน.. แต่มันทุเรศจังเลย 55
วาดรูปเล่นบนพื้นถนน แต่หาช็อกไม่เจอ
เลยอด ได้แต่ยืนดูคนอื่นวาด
รวมทั้ง โก้แล้วก็เอ็ม.. ไม่พูดนะ เด๋วโดนตี555+
เดินไปเรื่อยๆ เห็นรูปหัวใจดวงโต
ภายในมีชื่อคู่รักเขียนไว้
หนุ่ม-แมท.. ตอนแรกอ่านผิด เปนหนุ่มกับแมน
อึ้งไปพักนึง... เอ๊ะ นุ่ม กับแนน รึป่าว
เพื่อนบอก.. อึ้งทำไม มอเรามันเรื่องธรรมดา
แต่ที่งงคือ มันช่างกล้านัก หัวใจดวงเบอเริ่ม
.
.
วันแรกที่ไป ได้ของมาเยอะมาก (แบงค์500 หมดไปที่สะพานขาว)
เสื้องาน เข็มกลัด โปสการ์ด แล้วก้อของกินอีกมากมาย
วันที่สอง ได้รูปตอนทำเชียร์กลาง*49
ไม่ได้ซื้อเก็บไว้เลย ผ่านมา เจอรูปตัวเองเลยรีบเอา
อายคนอื่นมาเหน... ที่สำคัญ ลดเยอะมาก
ภาพใหญ่ 80 เหลือ 20 ภาพธรรมดา 10 เหลือ 2ใบ5
ไม่เอาก้อบ้าแล้ว...
.
.
ผ่านไปผ่านมา.. ก้อเหนคนขายโปสการ์ดกับมือกลองวงนึง
หน้าตาคุ้นนัก... วนไปวนมา 2 วันแล้ว 5555+
ตอนแรกเข้าไปดูโปสการ์ดด้วยความสนใจ..การ์ด
พอเงยหน้ามาตกใจ... หล่อจัง เลยเดินหนี
ยืนกับเพื่อนห่างๆสักพัก ตัดสินใจเข้าไปซื้อ
แล้วก้อรีบออกมา... เพ้ออออ~ น่ารักอ่ะ
•• ส่ ง ท้ า ย ••
วันนี้ไปคณะ ทำนู้นทำนี่ไปเรื่อย กลับห้องมาตอนเกือบบ่าย3
รู้สึกเหมือนเวลามันผ่านไปช้าจัง นึกว่าเย็นแล้ว
พอกลับมาก้อมานอน..นอน.. นอน..
ตื่น2ทุ่มครึ่ง --" ปวดหัวมาก... นอนเยอะเกิน
คืนนี้ก้อจะนั่งทำงานหละนะ.. เพราะว่านอนมามากแล้ว
•• PS.. Me5s@g3 ••
"ถ้าเธอบังเอิญผ่านมา เธอจะรู้ว่าฉันยังรออยู่"
ออนอันนี้อันเดียว
NuyX |
|
|
