Profilo di S h A n A n S h...★'i|i'*•l3e the Gi2L i W...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
marzo 2008 ขำๆหนะ
นอนหลับทั้งๆที่เปิดไฟเปิดทีวี..ตื่นมา ปวดลูกกะตาเนอะ
ไปเรียนปั้นหม้อ..แต่ไม่ได้ปั้น
อาจารย์บอกว่าเซคนี้ไม่ให้ปั้น กลัวเตามันพังเพราะใช้การหนัก
แง๊ววววว...ไหงเปนงี้หละ๕๕๕
เคยคิดว่า ต้องอยู่ไม่ได้เพราะไม่มีอะไรทำแน่เลย
อยู่นิ่งๆ ไม่มีงานนี่มันน่าเบื่อที่สู้ดดดด
..แต่ก็คง ไม่มีใครเหงาตายหรอก..ใช่มั้ย
คิดไปคิดมา..ว๊าวว มันก็มีความสุขในอีกอารมณ์หนึ่ง
มีเวลาพอกหน้า..หมักผม
มีเวลากินข้าว ดูทีวี ไม่ต้องเร่งรีบ
มีเวลาเดินลงบันได (ป้องกันการตกลิฟท์ ที่อาจเกิดได้บ่อยครั้ง)
มีเวลาไปว่ายน้ำ สลับวันกับวิ่งออกกำลังกาย
และที่สำคัญ... มีเวลาเตรียมสอบนิคิว ธันวานี้ (ที่ใกล้เข้ามาจนหน้ากลัว๕๕)
PS1.แต่ว่า..ขอไปทะเลนิดนึงน้า..ฮ่าฮ่า ทะเลของช้านนน
อยากนั่งกินปลาหมึกริมๆทะเล
อยากเดินเลียบชายหาดเวลากลางคืน..โรแมนติกอะโลน
กุ๊กไก่ส่งรายละเอียดทริปมา เอ่อ..ยาวววววววเหยียด
วาตาชิ นิโท๊ตเต๊ะ.แน่นอนอยุ่แล้ว ไม่มีปัญหา ย๊ากกกก
PS2..คุณป้าที่คณะบอกว่า สมส..หายไปแล้ว ไม่กลับมาเลยอ่า
คุณป้ากลัวเขาเอาไปฆ่าทิ้ง (ง่า อย่านะ มันยิ่งอ้วนๆอยู่)
PS2.. มีหนังอะไรหนุกๆเข้าบ้างน้า อยากดูอ่ะ
PS3.. เง้ออ~อยากกิน'ติม
^^^
|||
|||
|||
ไม่มีไรหรอกนะ ขำๆหนะ.. marzo 2008 กลับสู่ที่เดิมปิดเทอมหลายวันแล้วว หลังจากสอบทุนเสร็จก็กลับมา
ผลทุน..ก็เป็นที่คาดหมาย..
"กรรม..คือ ผลของการกระทำ"
ตอนนี้ได้รับกรรมเต็มๆเลยหละ
กลับบ้านคืนวันพฤหัส..จนถึงวันนี้ ยังไม่ถึงอาทิตย์เลย
แต่เวลาผ่านไป เหมือนนานเหลือเกิน
กลับมาบ้าน ไม่มีอะไรสนุกๆทำเหมือนอยู่มอ.
ก็ต้องยอมรับ.. ว่าอาจจะขาดสีสันในชีวิต
แต่มันก็ช่วยเติมเต็มในหน้าที่..
...หน้าที่ ของ การเป็น ลูก...
หลายวันก่อนกินก๋วยเตี๋ยวกัน ไม่ได้กินแบบนี้นานแล้วเนอะ
แม่ก็เอาอีกแล้ว... ปรุงเสร็จ สักพักก็หันซ้ายหันขวา
..ไอ้ที่ปรุงไว้หนะ แม่กินไม่ได้
พ่อก้เลย.. มะแม่ เด๋วจัดการให้
แล้วพ่อก็หยิบขวดน้ำปลา จัดการปรุงใหม่ให้แม่หมด
เสร็จเรียบร้อย พ่อถามว่า เปนยังไง กินได้รึยัง
แม่ก็บอกว่า.. อื้ม ใช้ได้เลย ค่อยกินได้หน่อย
แล้วแม่ก็กินจนหมดชาม...
นุ้ยหนะหรอ??!! ได้แต่มองและอมยิ้ม
แม่กับหนูเหมือนกันคือ ทำอาหารไม่เปนยังไม่พอ ยังปรุงรสไม่ได้เรื่องด้วย
แต่สิ่งที่แม่ต่างกับหนูก็คือ.. ทุกครั้ง พ่อจะเป็นคนปรุงให้แม่ใหม่ เพื่อให้แม่กินอย่างอร่อย
...แต่หนู ไม่ว่ารสชาดจะเป็นยังไง หนูก็ต้องกินต่อไปให้หมด
........
หนูเคยแอบคิด ว่าถ้ามีคนมาใส่น้ำตาล น้ำปลาให้หนู
หนูคงจะมีความสุข เหมือนที่แม่มีความสุขเวลากินข้าวกับพ่อเนอะ
Ps. หมูทอดวันนี้อร่อยหละสิ กินกันหมดเลย (รักษาน้ำใจ55)
เคยเห็นร้านพี่ตู่ทำ เลยแอบๆทำตาม
marzo 2008 ....เมื่อกี้ยังคิดว่า จะทำเป็นไม่สนใจ ไม่รู้ไม่ชี้ ไม่ใส่ใจแล้ว
แต่ตอนนี้.. เฉยๆ หายน้อยใจเร็วเกินไปมั้ยเนี่ยะ..
..คิดอีกด้าน ก็ดี ใจจะได้ไม่หมองมัว
พรุ่งนี้สอบสัมมนา -หลักการเขียนวิทยานิพนธ์
อุมม่าบอกว่า ไม่เห็นยากเลย อย่าซีเรียสขนาดนั้นนนน
... ก็รู้สึกว่ามันยากจริงๆ.. ยากจริงๆนะ
ถึงจะได้เอญี่ปุ่น.. (รึป่าว..55) แต่ก็ไม่สามารถชดเชยกับเอฟจีน ที่ไม่เข้าสอบ..(อย่านะ ฮือๆ)ได้
มันคนละอย่างกัน เหมือนคนทำชั่ว..แม้จะทำดีทดแทนเท่าไหร่ ก็ล้างบาปที่ก่อไว้ไม่ได้หรอก
.......ความผิดติดตัวช้านนนนน อุโวโว้วววว.......
สอบเส็ดจะรีบกลับบ้าน.. ลืมว่านัดพี่น้อยทำงานส่งเบิก
วันที่5นี้ ได้สอบทุนญี่ปุ่น1เดือน
กลับบ้านช้าอีกแล้ว..
นุ้ยทำตามที่พ่อบอกแล้ว.. นุ้ยเชื่อในตัวพ่อ
สิ่งที่พ่อบอก เพราะพ่อมองเอาไว้แล้ว
...ยังไงเขาก็หวังดีกับเรา...
แต่ที่นุ้ยจะสอบทุนครั้งนี้ ไม่ใช่เพราะดื้อนะ
แค่อยากจะลองดูเฉยๆ ยังไงก็จะรอปีหน้า..
ผลสอบซังคิวออกแล้ว... ย๊ากกกกกกกก สยอง
.....กรรม คือผลของการกระทำ......
อยากกลับบ้านไปเอาผลวินาทีนี้เลย
ไม่ว่าจะยังไง.. ปีหน้าต้องได้ระดับสอง นิคิวdake
โอ้ววว ไอเลิฟยู ทูสกาย
ปล.. แฮปปี้เบิร์ดเดย์ เด้อค่ะ... รักเพื่อนหลายๆ
เฒ่าแล้ว.. เลิกโหวกเหวกเสียที...
|
|
|
