Profilo di S h A n A n S h...★'i|i'*•l3e the Gi2L i W...FotoBlogElenchiAltro Strumenti Guida

Blog


aprile 2007

LoVe aNd Lif3

 

 

••- ·´¯`·.· l3e. th3. Gi2L. i. W@nNa. b3. ·.··´¯`.-••

 

KisEki-KiNgdOM_ShaNaNshidA_LaLittlePriNcEsS_ZhoNgai_AnNuyX_TC438@hOtmAiL.cOM

 



ชีวิตคือความรัก
ชีวิตที่ปราศจากความรัก ไม่ใช่ชีวิต
ความรักคืออาหารใจ
ความรักสร้างชีวิต
ความรักหล่อเลี้ยงจิตใจมนุษย์

ตามหลักทางพระพุทธศาสนากล่าวไว้ว่า
กว่าที่เราจะเกิดมาเป็นมนุษย์ในชาตินี้
จิตวิญญาณของเราได้ท่องเที่ยวอยู่ในวัฏสงสาร
มานับชาติไม่ถ้วน ในภพภูมิต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น เทพ
เทวดา มนุษย์ สัตว์เดรัจฉาน เปรต อสุรกาย สัตว์นรก
เราได้เกิดตายๆ ซ้ำแล้วซ้ำอีกจนไม่อาจนับชาติได้

พระพุทธองค์ตรัสไว้ว่า
สัตว์ทั้งหลายที่เราพบเห็น โดยเฉพาะมนุษย์ด้วยกัน
ซึ่งเกิดมาพบกันในชาตินี้ ที่ไม่เคยเป็นพ่อแม่
ญาติพี่น้องกัน ในวัฏสงสารนั้นหายาก
ในวัฏสงสารอันยาวนาน

ในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกัน
ดังนั้น ในการดำเนินชีวิต เราจึงไม่ควรประมาท
สร้างศัตรู แบ่งพรรคแบ่งพวก ต่อสู้ แก่งแย่งชิงดีกัน
แต่ควรที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
และมีความเมตตากรุณาต่อสัตว์ทั้งหลาย

โดยเฉพาะเมื่อเกิดมาในครอบครัวเดียวกัน
เราควรมีความรัก มีเมตตา กรุณาต่อกัน ช่วยเหลือ
เกื้อกูลกัน และพัฒนาชีวิตให้มีความสุข
ชีวิตคนเราในชาติหนึ่ง ต่างมุ่งแสวงหาหลายสิ่ง
หลายอย่าง ทั้งทรัพย์สมบัติ เกียรติยศ ชื่อเสียง ฯลฯ
แต่ในที่สุด สิ่งที่มีคุณค่ามากที่สุดในชีวิตคือ ความรัก

ความรักที่หมายถึงความปรารถนาดี เอื้ออาทรต่อกัน
ยอมรับได้ทุกสิ่งทุกอย่างในความเป็นเขา
รักอย่างไม่มีเงื่อนไข เป็นมิตรภาพที่ยั่งยืน
เป็นความรักที่มีแต่ให้ ให้ด้วยความพอใจ สุขใจ
ชีวิตที่มีความรักเช่นนี้ ย่อมอบอุ่นใจ สบายใจ
ถึงแม้ว่าตาย การตายด้วยความสบายใจ สุคติ 



Ps..ทำไมเค้าให้อภัยคนนั้น...เค้าใช้เหตุผลเดียวกับ ที่ให้อภัยเธอไงหละ...

     เข้าใจเค้าหรือยัง??

 

 
 

by*NuyX:

Eメール&MSN:KisEKi-KiNgdoM_ShaNaNshidA_lalittlePriNcEss_ZhongAi_AnNuyx_TC438@hotmail.com Birthday : Fri 3 Oct 1986  Bloodtype : AB Mobile : (+66)085-000-4380 http://NuyXLittlePrincess.spaces.live.com Address: 989/168 PIMAN CONDO PARK FL.6  T.SILA KHONKAEN 40000     

 

aprile 2007

ไม่มีความหมาย

 
จริงๆแล้วไม่อยากพูดเรื่องนี้เลย ยิ่งพูดก็ยิ่งไม่ลืมมันสักที
เค้าหวังว่าสักวัน เมื่อเค้าเสียใจจนมันถึงที่สุดแล้ว...เค้าอาจจะกลับมามีความสุขเหมือนเดิมอีกครั้ง
เค้ามีแต่บอกว่า"ไม่เปนไรหรอกแค่นี้  เค้าไม่คิดอะไรแล้ว ช่างมัน เด๋วก็ลืม"
เค้าบอกว่าเค้าไม่เป็นไร แต่จะรู้มั้ยว่าอยู่คนเดียวน้ำตาก็จะไหล
เค้าเจ็บปวดทุกครั้งที่คิดถึงหน้าพี่เขาและพวกแก
คำพูดและเรื่องราวทุกอย่างมันเริ่มย้อนเข้ามาในหัว
เค้าโทษพวกแกไม่ได้หรอกใช่มั้ย  เค้าต้องโทษตัวเองที่เค้าไม่รู้เรี่องเอง
เค้าไม่เคยรู้อะไรเลย...ทั้งๆที่ความจริง มันอยู่ตรงหน้า
 
มันทรมานมากเลยที่ต้องเก็บความรู้สึกตัวเองเอาไว้
คนที่รักกับคนที่เกลียดมันเป็นคนเดียวกัน...เค้าควรจะทำยังไงดี
เค้าคอยปลอบและช่วยเหลือคนที่ทำร้ายเค้าตลอดเวลา
โดยที่เค้าไม่รู้เลย...และเมื่อถึงวันที่รุ้ เค้าก็ทำเป็นมองเข้าไป
เพราะไม่อยากเสียพวกแกไป
ที่เค้าตัดสินใจบอกพวกแกว่าเค้ารู้เรื่องแล้ว
ไม่ใช่เพราะว่าเค้าโกรธแก ถ้าเค้าโกรธและไม่พอใจพวกแกที่โกหกเค้า
เค้าเช็คบิลลงมาหมดทุกคนตั้งแต่วินาทีแรกที่รู้เรื่องแล้ว
เค้าอยากจะทำเป็นลืมว่า พวกแกทำร้ายเค้า
แต่เวลาผ่านไป พวกแกยิ่งพูดโกหก ก็ยิ่งหลุดพูดออกมามากเท่านั้น
เค้ารู้ว่าเวลาที่เก็บอะไรไว้ มันอึดอัดมากใช่มั้ย
เค้าก็ไม่อยากให้พวกแกต้องอึดอัดอีกต่อไป
เค้าจะบอกไปว่าเค้ารู้เรื่องแล้ว พวกแกจะได้ไม่ต้องโกหกเค้าอีก
ต่อไปพวกแกจะได้พูดได้อย่างเต็มปาก
และเขาก็จะได้คบกัน  โดยที่ไม่ต้องปิดบังเค้าสักที
 
 
เค้าไม่อยากได้คำขอโทษจากพวกแก เพราะบางครั้งคำขอโทษกับคนบางคน
มันก็เป็นแค่คำพูดลอยๆที่ไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
เค้าก็ขอบใจแกนะเอ็ม ที่แกพูด ถึงแม้เค้าจะเคยคิดว่าแค่คำพูดมันไม่สำคัญอะไร
แต่มันก็ทำให้เค้ารู้สึกดรกับแกขึ้นมา
...กับคนบางคน ถึงแม้จะพูดขอโทษ รู้สึกผิดก็ตาม
เค้ากลับไม่เห็นถึงความจริงใจในสายตาเลย
เค้าก็ไม่อยากได้หรอก...ไอ้คำว่า"ขอโทษ"หนะ
 
 
เค้าไม่ชอบสถานการณ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้เลย...
เค้าไม่เข้าใจว่าทำไม ไม่ว่าเค้าจะทำผิด หรือคนอื่นทำผิด
เค้าจะต้องโทษตัวเองและเสียใจทุกครั้งด้วย
เค้าไม่ชอบที่ต้องโกรธใคร มันรู้สึกอึดอัด  เลยทำให้เค้าโกรธแต่ตัวเองตลอด
เพราะค้าชอบพี่เขามากจริงๆ เค้าชอบแบบบริสุทธิ์ใจ ไม่เคยหวังจะให้มาเป็นคนรักของตัวเอง
มันยิ่งทำให้เค้าโกรธว่า ทั้งๆที่เค้าไม่ได้ทำร้ายใคร ทำไมต้องมีคนมาทำกับเค้าแบบนี้
โดยเฉพาะเพื่อนเค้า เค้าคิดไม่ถึง...เค้าปลอบใจตัวเองมาตลอดเวลา
เพราะเค้าคิดแทนพวกแก ว่าพวกแกกลัวเค้าเสียใจ เลยไม่มีใครพูดออกมา
แต่พอเค้ารู้เหตุผลมันยิ่งทำให้เค้าผิดหวัง
พวกแกให้เค้าเข้าใจพี่เขา เค้าเข้าใจ..แล้วยังไง ...แล้วเค้าหละ
ความรักของเค้า ไม่มีค่าเลยหรอ ถึงทำให้เค้าเสียใจอย่างนี้
เค้ารู้แล้วยังไง..เค้าเอาไปประกาศหรอ
เค้าจะไปพูดยังไง.. พูดให้ตัวเองขายหน้า ว่าโดน...หลอกหรอ
ศักดิ์ศรีพี่เขาช่วยกันรักษาได้ แต่ความรุ้สึกของเค้าพวกแกมองข้ามไปเลยใช่มั้ย
ไม่ว่าจะวันนั้นหรือวันนี้... ไม่ว่าจะรู้ช้าหรือเร็ว
...เค้าก็เสียใจเท่ากัน...    
     
หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ
เพราะวันนี้ ไม่ใช่พี่เขาเท่านั้นที่ทำให้เค้าเสียใจ
"เพื่อนของเค้า" ยังทำให้เค้าเสียใจและผิดหวังด้วย
...ลองคิดดู ถ้าพวกแกมีแฟน แล้วเลิกกัน พวกแกก็มาหาเพื่อนใช่มั้ย เพื่อนก็ปลอบแก อยู่ข้างแกใช่มั้ย
แล้วเค้าหละ...เค้าเสียใจเรื่องพี่เขา ถ้าเพื่อนไม่อยู่ข้างเค้าหละ...แล้วเค้าจะอยู่ยังไง
 
..เค้าโกรธแกได้หรือป่าวหนิ เค้ามีเหตุผลพอให้ระบายออกมามั้ย

โคตรเจ็บเลย....
 
25/8/49 (banmore) d: เรารู้จักชื่อพี่รึยัง?
                             n: รุ้แล้วค่ะ หนูถามพี่ป้อง
8/27/49 (หอกิ๊ฟ)       พี่ออมไปขอเบอร์จากเพื่อนมาให้ ดีใจมากเลยๆๆ
                            (แต่มันเมมไม่ได้..เคยได้เบอร์นี้จากไหนไม่รู้ แล้วเมมว่าSDM#7)
29/8/49 (banmore)
    12:20 รีบหนีเพื่อนมานั่งกินข้าวที่โรงอาหาร(แต่ทำไมไม่เจอเลยนะ ขอให้คืนนี้ได้เจอที่ร้านด้วยเถอะ)
    19:30ไปร้านคนเดียว พิมกับปิ๊กตามมาทีหลัง
          (มากับน้องม.ปลาย+พี่ข้าว)
                             n: เติมน้ำมั้ยคะ
                             d: (ยิ้มน่ารักจังอ่ะ) ครับๆ
                             k: หลายแก้วแล้ว ฮ่าๆ
                             n: จะเติมไว้ให้นะคะ เด๋วจะกลับแล้ว
                             d: แล้วสุดท้ายแล้วหรอ
                             n: ค่ะ -*-
          ((ตอนส่งแก้วให้ มือโดนกันด้วยนะ แต่ตอนนั้นมองหน้าพี่อยู่ เลยไม่ได้คิดอะไร... ตอนนี้คิดแล้วหละ 555+))
   22:40 sms
   22:54 พี่โทกลับมา  เค้านอนไม่หลับเลย การบ้านก็ไม่ได้ทำ
                    
 
 
"..ไ ม่ มี ค ว า ม ห ม า ย..โ ล ก ทั้ ง ใ บ ไ ม่ มี เ ธ อ ก็ เ ห มื อ น ไ ม่ มี ใ ค ร.."
 
 
 
ps..เอ็มโชคดีนะ  อย่างน้อยโก้ก็บอกความจริงกับแก ไม่คิดหลอกแกข้ามวัน... มันก็ยังจริงใจกับแก อยู่นะ
      มันอยากขอโทษแก แต่แกไม่รับโทสับใครเลยสักคน แม้กระทั่งเค้า
      แกอยากได้คำขอโทษจากโก้ แต่ถ้าแกได้รับคำขอโทษที่ไม่จริงใจอ่ะ แกจะดีใจกับมันมั้ย
      เค้าเข้าใจแกนะ ถ้าเปนเค้าโดนโก้ทำอย่างนั้น เค้าก็โกรธ...
      แกเข้าใจเค้าแล้วใช่มั้ยหละว่าเค้าโกรธขนาดไหนเพราะเค้าก็โดนแกทำเหมือนกัน
      โก้ทำแกเสียใจ ขนาดไหน ... แกลองคิดถึงหน้าเค้า แล้วคูณมันสักหกร้อยเท่า
      นั่นหละ...คือความรู้สึกที่เค้ามี เมื่อรู้ว่าเพื่อนอย่างพวกแกทำร้ายมาตลอด
     
ps..เลิกคะยั้นคะยอให้เค้าพูดว่าใครเป็นคนบอกเค้าสักที
      เพราะสำหรับเค้าแล้ว เรื่องนี้มันไม่สำคัญเท่ากับเรื่องเหตุผลที่พวกแกโกหกเค้ามาเป็นปีหรอก  
      ถึงแม้เขาไม่ได้ตั้งใจจะบอก เพราะเค้าเปนคนถามเอาความจริงเองก็ตาม
      แต่เค้าก็น่าจะขอบใจคนที่บอกด้วยที่ทำให้เค้าตาสว่างใช่มั้ย
 
ps..เค้าจะเจ็บคนเดียวอย่างนี้ให้มันถึงที่สุด... แล้วเค้าก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดืมให้ได้
     เค้าจะลืมความรุ้สึกโหดร้ายที่พวกแกทำกับเค้าไว้
     เค้าโกรธแกไม่ลงจริงๆ อะไรดีๆที่มีมันหักลบกันแล้ว เค้าเลิกคบพวกแกเพราะเหตุผลนี้ไม่ได้จรีงๆ  แกยังเป็นเพื่อนที่ดีของเค้าอยุ่
     ผุ้ชายคนเดียว... เค้าจะไม่ให้เขามามีอิทธิพลเหนือชีวิตเค้าอีกแล้ว
     ...อีกไม่นานเค้าก็จะเข้มแข็ง จะไม่อ่อนแอแบบนี้ เค้าจะไม่ร้องไห้เพราะเรื่องนี้อีกแล้ว...
 
 

 
edlt: ไม่เข้าใจจริงๆว่าเรื่องมันเปนแบบนี้ไปได้ยังไง
        แต่ละคนก็ต่างทำให้เรื่องมันเปลี่ยนไป ผิดไปทุกอย่าง
        จากที่เคยเป็นแค่สองเรื่อง กลับพากันแยกแยะไม่ออกจนมันปนกันไปหมด
        ทุกคนโยนเรื่องของตัวเอง ทั้งที่เกี่ยวและไม่เกี่ยวกับเค้า มาให้เค้า
        ผิดประเด็นกันไปหมด... เหมือนจะให้เค้าลืมเรื่องที่พวกแกทำอะไรไว้
        ทำไมทำให้ตัวเองดูหน้าสงสารกันจัง
        หน้ากากที่สวมไว้อ่ะ ถอดมันออกสักทีได้มั้ย
 
    

good bye days

 
Online Videos by Veoh.com
aprile 2007

issue8 : 21Apr07 : hahaha+

 
 
  

...วันนี้ตื่นแต่เช้าเลย  เพราะนอนไปแล้วตั้ง16 ชั่วโมง++

ทำไมหลับหน้ากลัวอย่างนี้ก็ไม่รู้นะ... มิน่าหละ อืดขึ้นทุกวัน

ตาลกับเอ๋โทชวนไปโรงพิมพ์ ((เผื่อได้จ่ายตังค์)) เลยรีบออกไปทั้งๆที่ไม่ได้อาบน้ำ แหะๆ...

เพราะถ้าอาบน้ำ สระผม ถึงสองชั่วโมงแน่เลย

ไปโรงพิมพ์เสร็จ ก็ไปตึกคอมพ์... วันนี้ตลกเอ๋อ่ะ ทั้งลืมน้องหมีและรองเท้าก็มาขาด  เป็นวึดวือยังไงก็ไม่รู้เนอะ๕๕๕+

เสร็จแล้วก็ไปซื้อผ้ามาทำผ้าม่าน.... แผงจังเลยอ่ะ  แถมต้องมาทำอะไรเองอีก

แฮนเมดดีจริงๆ... มีตาล โก้ เอ๋ ไปซื้อ  ใครมาติว่าไม่สวย นี่มีงอนเลยนะ

ร้อนก็ร้อน รถเยอะน่ากลัวด้วย  พอทำเสร็จแล้ว อย่ามาแย่งกันนอนนะ... ๕๕๕+

ทำอะไรไปเรื่อยในสโมฯเสร็จ  ก็กลับห้องมาทำปาร์ตี้มาม่ากัน กับตาลและโก้

อร่อยสุดๆเลยละ... (เวอร์แระๆ)  กินไปนั่งดูหนังเกาหลีไปด้วย

เก็บของอะไรเสร็จเรียบร้อย หันมาหาโก้กับตาล....

ไหง..ได้ที่ดีกันคนละมุมเลยหละ... ยังงี้ต้องประจาน วะฮ่าๆๆๆ (หัวเราะแบบนางร้าย)

 

 

ps.. ไม่ต้องบอกให้เค้าเอาออกนะ...เพราะเค้าจะไม่เอาออกจนกว่าเพื่อนจะเห็นกันหมด ๕๕๕+

 

 

by*NuyX:

Eメール&MSN:KisEKi-KiNgdoM_ShaNaNshidA_lalittlePriNcEss_ZhongAi_AnNuyx_TC438@hotmail.com Birthday : Fri 3 Oct 1986  Bloodtype : AB Mobile : (+66)085-000-4380 http://NuyXLittlePrincess.spaces.live.com Address: 989/168 PIMAN CONDO PARK FL.6  T.SILA KHONKAEN 40000     

aprile 2007

issue7 : 19Apr07 : กู๊ดทริป & แฮปปี้ฮอลิเดย์ 2

 
 
  
 •• ตอนที่2 หยุดวันสงกรานต์  กลับบ้านหละน้า•• 
 

วันพฤหัสที่12  หลังเรียนอาชญาวิทยาเสร็จก็กลับบ้านพร้อมกับนุ๊กกี้แล้วก็พิม  ขับรถกลับกันสามคน

รถค่อนข้างเยอะ  คนกลับบ้านกันช่วงสงกรานต์ เห็นรถกลับหลังหันลงข้างทางหลายคัน..((มันเอาก้นลงแปลกๆ))

ระหว่างทางเห็นรถพี่เปคเสียอยู่ข้างทาง... เห็นบอกว่าจะไปเล่นน้ำอยู่อุดร...อดเล่นเลย น่าเสียดาย

…..

วันต่อมา แอนก็มาหาที่บ้าน  เอารถไปเล่นน้ำกัน  มี แอน นุ๊กกี้ พิม แมน

ขับรถไปจอดไว้แล้วเดินข้างหนองประจักษ์กัน.... แล้วแมนก็หายไปไหนไม่รู้ ??!!

                       เดินไปเรื่อยๆสักพัก ก็เจอโอ๊ด  นุ๊กกี้มั้งเรียกโอ๊ด พอโอ๊ดหันมาก็พากันแกล้งเดินหนี

ทาแป้งแล้วนุ้ยก็เดินไปกับเพื่อน... ((เค้าเขิลอยู่นะ... แตะแก้มผู้ชาย เหอๆ))

.….

วันเสาร์ตอนเช้าก็ไปรดน้ำยายพี่แฟง  ปู่ย่าตายายนุ้ย ไม่อยู่แล้ว... ย่าทวดก็เพิ่งเสียเดือนตุลา

พ่อกับแม่ไม่ใช่คนที่อุดร  เลยไม่มีญาติที่นี่ ก็มีแต่คนที่สนิทๆกัน  นับเป็นญาติกันเลยก็มี

รดน้ำยายเสร็จก็ไปคอมเพล็กซ์กับแม่  แม่ลูกพากันช็อปกระจาย  เดินผ่านเคาท์เตอร์ชุดชั้นใน สวยมากเลยอ่ะ

เลือกๆกันพักใหญ่  พอให้พนักงานคิดเงิน เกือบสองพันอ่ะ ไหนว่าช่วงโปร15% ((ก็ยังแพงอยู่ดี))

เข้าวัตสัน ซื้อของใช้กัน  คิดถึงกอล์ฟเลยอ่ะ  สะใภ้วัตสันนะนั่น  ((ไม่ค่อยไปแฟรี่ ไปแต่วัตสัน))

แม่อยากดูหนัง  แต่ให้แม่ไปดูกับพ่อ แล้วก็อาร์ทดีกว่า เพราะนุ้ยไม่อยากดู

 ((วันนี้เพื่อนนัดเล่นน้ำ  แต่มาเดทกับแม่เลยก็เลยไม่ได้ไป))

ช็อปเสร็จก็กลับบ้าน  แล้วก็ไปกินเนื้อย่างกับเพื่อนๆ  มีนุ่น เตย ฟี่ พิม แอน นุ้ย

สนุกดีอ่ะ... แฮปปี้มากๆ ((ในขณะเดียวกันก็มีเรื่องให้รำคาญ แต่ไม่พูดถึงวันนี้หรอก ช่างมัน

หน้านี้มันเปน แฮปปี้ ฮอลิเดย์  เอาไว้สุดทนกับพฤติกรรมเมื่อไหร่  ค่อยจัดให้หน้าเดี่ยวๆเลย))

…..

วันต่อมา...พิมชวนไปเล่นน้ำ  มีนุ๊กกี้ พี่ปู น้องปอ แล้วก็ใครนะ เอ้ หรือเอ๋นะ จำไม่ได้ แหะๆ

เธอทำให้ฉันรู้ว่า...พึ่งไม่ได้เลยจริงๆ...เธอไม่เคยห่วงใคร นอกจากตัวเอง

วันนี้เล่นน้ำวันสุดท้ายแล้วหละ... เจอปิง พี่ทราย  เดียร์  แล้วก็หลานเคคิงฯ ทั้งหลาย....

รู้สึกว่า ดวงความรักทำไมมาพุ่งกระฉูดเอาช่วงนี้.... แต่ก็ไม่ได้รู้สึกดีใจอะไรมากมาย

เพราะหลังจากคล้อยหลังกันไป... ก็รู้สึกว่าตัวเองหวิวๆยังไงไม่รู้...มันดีใจ อึ้ง เศร้า  อันไหนกันแน่นะ

ปิงเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ... ไม่รู้ทำไมเห็นปิงแล้วรู้สึกว่า   ทำไมเขาไม่รักตัวเองเลย   เหมือนเขาไม่มีอนาคต

ใช่ปิงคนเดิมที่นุ้ยรู้จักหรือปล่าว  ตอนนั้นคิดว่าตัวเองเข้าใจเขาดีนะ...แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แล้วอ่ะ

ต่อๆ...เล่นน้ำตั้งแต่เย็นจนมืด  ช่วงหลังโดนรุมทึ้ง  โดนหิ้วไปด้วย  ทำไมน่ากลัวอย่างนี้นะ

พูดกับน้องเอ๋(เอ้??) ติดตลกกัน  สงสัยเพราะพี่นุ้ยใส่หมวกมั้ง เขาเลยมองไม่ชัด

 มันมืดแล้วด้วย เลยคิดว่าพี่นุ้ยสวย ((ถูกเลยน้อง ๕๕๕+))  นี่ถ้าเล่นกลางวันแล้วถอดหมวก

อย่าหวังว่าจะได้อย่างนี้นะ  ก่อนกลับอ่ะ สบตากับคนหล่อคนนึง  ตลกมากเลยอ่ะ

เดินผ่านกันสามรอบ  แบบว่าต่างคนก็ต่างมอง เหมือนจะทาแป้งให้กัน แต่ไม่กล้าเข้ามา 

ขออนุญาตกันทางสายตาอยู่นาน     สรุปก็ไม่ได้ทำอะไร ต่างคนต่างกลับ...

ระหว่างทางบ่นเสียดายกับคนอื่นอ่ะ ไม่น่าเลยนุ้ย  น่าจะสานต่อ วะฮ่าๆๆ  ((หื่นแล้วนุ้ย))

คืนนั้นกลับบ้าน  ผู้หลักผู้ใหญ่เต็มเลย... แม่กับพ่อทำกับข้าวเลี้ยงอีกแล้ว... เหมือนเลี้ยงต้อนรับกลับบ้านเลยอ่ะ

….

 

 

 

NuyX:Eメール&MSN:KisEKi-KiNgdoM_ShaNaNshidA_lalittlePriNcEss_ZhongAi_AnNuyx_TC438@hotmail.com Birthday : Fri 3 Oct 1986  Bloodtype : AB  Mobile : (+66)085-000-4380  http://NuyXLittlePrincess.spaces.live.com  Address: 989/168 PIMAN CONDO PARK FL.6  T.SILA KHONKAEN 40000

issue6 : 19Apr07 : กู๊ดทริป & แฮปปี้ฮอลิเดย์ 1


 

 

ไม่ได้อัพหลายวันแล้ว  วันนี้จะอัพหลายเรื่องเลย... เอาเรื่องที่จำได้ก่อนนะ

 

  •• ตอน 1バンコク gOod trip ’n g0od friend •• 

ไปกรุงเทพกับเพื่อนมาค่ะ...ออกเดินทางในค่ำคืนของวันศุกร์ที่6

อ่า เลยเที่ยงคืนแล้ว งั้นก็ต้องเปนวันที่7 ใช่มั้ยคะ?

ไปเที่ยวครั้งนี้แอบฉายคู่กับกุ๊กไก่แค่สองคนค่ะ...เพราะว่าเพื่อนทิ้ง??!! ๕๕๕+

ถีงนั่นก็เช้าพอดี  ไปอยู่คอนโดมด นอนเอาแรงกันสักพัก

สามสาวก็แปลงร่างไปช็อปทันทีเลยค่ะ ((น้ำไม่อาบหละ...ภูมิใจกันจริ้งงง))

 

วันแรกที่ไปถึงก็ไปเดินจตุจักรค่ะ...เดินกันจนแทบครบทุกโครงการ

แรกๆ นุ้ยเดินสำรวจไปเรื่อย ยังไม่ซื้ออะไร ได้แต่ของกิน

ส่วนกุ๊กไก่นั้นได้ของก่อน มดก็ได้เหมือนกัน..แต่มีแต่ของเด็กเล่นอ่ะ

หลังๆนุ้ยเริ่มซื้อบ้าง คราวนี้ชักมันแล้วดิ ซื้อเอาซื้อเอา

เดินกันจนรองเท้าพื้นลอก มดก็โดนรองเท้ากัดซ้าาา...

ชักเหนื่อย  เริ่มเปลี่ยนที่แล้วค่ะ... คราวนี้ไปเซ็นทรัล ไปเมเจอร์

ช็อปกันแหลกลาน... โดยเฉพาะนุ้ยกับกุ๊กไก่...๕๕๕+

...กลับถึงคอนโดมด ก็รื้อของ ลองเสื้อ นึกขึ้นได้ ลืมซื้อรองเท้า 

และแล้วคืนนั้นก็นอนหลับสบาย เพราะเหนื่อยเหลือเกิน

.....

.....

วันอาทิตย์ที่8 นัดกับแพท มัทรี ไว้ แต่เช้า... เราจะไปเที่ยวกันค่ะ

ตั้งโทสับปลุกไว้ แล้วยังจะเพื่อนโทมาปลุกอีก...ก็ไม่ทำให้ นุ้ย ไก่ มดตื่นได้เร็วเลย...

((มีแอบนอนต่อนิดนึง))...แต่งตัวเรียบร้อยแล้วก็รีบออกไปกัน

แต่กว่าจะถึง ก็เลทไป1ชั่วโมง... ๕๕๕+ อีกอย่าง นั่งBTSจากหมอชิตไปอ่อนนุช

มันสุดสายเลยนะ... นั่งจนอยากจะหลับไปเลย

พอไปถึงก็นั่งแท๊กซี่ต่อ....โย่วววว ไปสวนสยามกันหละน้าาา

รู้สึกเหมือนกลับมาเป็นเด็กอีกครั้ง... เพราะมองไปทางไหนก็มีแต่เด็ก กับคุณแม่คุณป้า

((ยังแอบเสียใจ...ถึงแม้จะได้ลดบัตรเข้าตั้ง50เปอร์เซ็นต์ แต่จริงๆแล้ว

นุ้ยต้องได้ซื้อบัตรเด็กนะ ก็ส่วนสูงที่กำหนดไว้อ่ะ นุ้ยยังไม่ถึงเลย

ถ้าซื้อบัตรเด็กแล้วยังได้บัตรลดอีก...อะไรจะคุ้มหลายต่ออย่างนี้.... งกอ่ะว่ามั้ย...แต่เสียดายจริงๆนะ))

เดินผ่านไปเครื่องเล่นเด็กอ่ะ  จะว่าไปเราก็โตๆกันแล้วนะ จะเล่นดีหรอ อายเขา

ขอโทษนะ พอเล่นเครื่องเล่นอันแรก... นุ้ยกลัวแทบตาย

ร้องจะลงให้ได้ตรงนั้น ไม่ไหวแล้วค่ะ เสียวมากเลย เหมือนมันจะหลุดออกไป...ลงมาขาสั่นจนอายเด็ก

ต่อจากนั้นไปบ้านผีสิงค่ะ... ไม่รู้จะน่ากลัวดีมั้ย เพราะไม่ได้มองอะไร ได้ยินเสียง

เขาจะให้เดินคนเดียวแต่เราไม่ยอม  รักกันค่ะ เลยจับมือกัน ขอไปเป็นคู่ได้มั้ย

นุ้ยกับแพทนำค่ะ ไปคู่แรก  แต่แอบไปรอ ให้เพื่อนเข้ามาแล้วไปด้วยกัน

พอรอเพื่อน4คนเดินมาจนครบ  นุ้ยก็จับมือแพทเดิน  หลังจากนั้นก็เริ่มวิ่ง...วิ่ง..วิ่ง

พยายามไม่มองอะไร  จริงมันไม่ได้มีอะไรมากหลอก แต่เราชอบบิ้วอารมณ์ให้มันกลัวไปเอง

แอฟเฟ็คอะไรจะเยอะแยะอย่างนั้น ได้ยินแต่เสียงดังมาก นุ้ยเปิดตานิดๆแล้วก็รีบวิ่งไปเร็วๆ

พอออกมากันแล้วก็ไปที่สระน้ำ  คนเยอะมากจนไม่รู้จะไปยืนตรงไหน

หิวแล้วหละ..ก็เลยไปหาอะไรกินกัน...(( แม่แพททำข้าวกล่องมาให้กินด้วย อร่อยมากค่ะ..อาริงาโต้เน๊ะ~))

เพราะไม่รู้จะทำอะไรในสวนสยามแล้ว พอถ่ายรูปกันเสร็จ ก็เลยตัดสินใจไปเดินแพลตินัมกัน

ถึงเวลาช็อปอีกแล้วค่ะ.... ของถูกมากเลย... แบบว่าไม่ไหวแล้ว

นุ้ยได้ของมาเยอะมาก...เยอะกว่าจตุจักรเมื่อวานอีก ได้แอสเสซเซอร์รี่เพียบบบ

สร้อยอ่ะ ถูกมากเลย เคยเห็น 3 ร้อยกว่า แต่ที่นี่ขาย120 เอง

ตุ้มหูเพชรอันนี้อ่ะ  ดูที่ขอนแก่น2 ร้อยกว่า  อุดรตั้ง 3ร้อย จตุจักรเมื่อวาน229 แต่ที่นี่ 170ค่ะ

สรุปวันนั้นได้ครบเซ็ตค่ะ สร้อย ตุ้มหู แหวน เสื้อไปเที่ยว เสื้อไปเรียน เสื้อใส่เล่น...

แต่ก็ยังไม่ได้รองเท้า  กับกระเป๋า   มันยังไม่ถูกใจเลยอ่า....

เริ่มเหนื่อยกันแล้วสิ.... กินข้าวกันในห้างหละแล้วก็ไปสยามกันต่อ...๕๕๕+

นุ้ยตั้งใจไปไดโซะที่เดียวเลยอ่ะ  เพราะจะไปซื้อของให้ลิงกอล์ฟ ได้อะไรมาอีกก็ไม่รู้เยอะแยะ

ก่อนส่งตุ๊ก แพท มัทรีกลับ ก็มาถ่ายรูปกันเล่น  ทันใดนั้น อดีตรักเมื่อวันวานก็เดินผ่านไป

บอลค่ะ... บอลจริงๆด้วยอ่ะ  มากับแฟนใหม่... โห................................

วันนี้คุยโทสับกับแอน  แอนชวนไปพัทยา  อยากไปมากอ่ะ... ตอนนี้อยากไปทะเลมากเลย

แต่ไปไม่ได้... มากับไก่ แต่กลับกับแอน มันก็แปลกๆอยู่  ไว้โอกาสหน้าเนอะที่รัก อิอิ

เหนื่อยจัง...... หลับตายอีกคืนแล้วค่ะ.... สู้ๆ พรุ่งนี้ยังเหลืออีกวัน

.....

.....

วันจันทร์ที่9 วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการมาช็อปที่กรุงเทพโดยเฉพาะค่ะ

เช้านี้ไปศูนย์ฯสิริกิตติ์ค่ะ... ไปงานสัปดาห์หนังสือกัน  ตั้งใจจะไปขนหนังสือกลับมาจริงๆ

เพราะหลายเล่มไม่มีขายที่ขอนแก่นและอุดร... ไปศูนย์หนังสือจุฬาครั้งก่อนก็ไม่มี 

นุ้ยก็เลยตั้งใจ จะมาหาเอาที่นี่หละ....เดินๆกัน ยังไม่ทั่วเลย  มีเวลากันนิดเดียวแต่บู๊ทมีเยอะมาก

อีกอย่าง หนังสือที่ซื้อมามันหนักจนทำให้แรงเดินหมดไปเร็วมาก

((แต่ก็ถูกใจนะ...เพราะทุกเล่มอยากได้ทั้งนั้น  แถมยังถูกมากกกอีกด้วย

พจนานุกรมภาษาพูดญี่ปุ่นอ่ะ จาก700 เหลือเกือบ600 ลดตั้งร้อยนึงอ่ะ ไม่เอาก็บ้าแล้ว  อิอิ

ซื้อตามร้าน หรือห้างทั่วไป ไม่มีทางได้ราคาดีอย่างนี้แน่นอนค่ะ))

นั่งรถไฟใต้ดินออกจากศูนย์ฯสิริกิตติ์  แล้วก็หาอะไรกินที่เซ็นทรัลลาดพร้าว กินร้านยำแซบ..

แต่ไม่แซบเลยอ่ะ.... คุ้นเคยกับร้านป้าเป้ารึป่าว รู้สึกว่า ส้มตำกับยำของเขา มันจืดๆยังไงไม่รู้

ออกจากเซ็นทรัลก็กลับคอนโดมดทันที  ฝนก็ตก รถก็ติดมากกก

ดีที่เก็บของกันเอาไว้แล้ว...ไปถึงก็รีบขนของกลับกันเลย เพราะจะไม่ทันรถ

ได้ข่าวว่า...แต่ละคนก็ต้องมานั่งรอ..โดยเฉพาะนุ้ยกับไก่ รอนานมากกกค่ะพี่น้อง

กว่าจะได้ออกจริงๆ ช้าเป็นชั่วโมง  หลับค่ะหลับตลอดทางเลย

มาถึงแล้วเฮียโต้งก็รับ ทั้งมาส่งแล้วก็รับด้วย ชั่งใจดีจริงๆเลย

....

....

ทริปนี้สนุกมากค่ะ... ขอบใจกุ๊กไก่ มด และก็ แพท มัทรี ตุ๊ก

ขอบคุณทุกคนมากเลย...โดยเฉพาะพ่อกับแม่ ที่ไม่เคยว่าอะไรสักคำเลยเวลาขอไปเที่ยว อิอิ

ทริปหน้าเจอกันอีกนะ... ไปเยอะๆกว่านี้  ลากกอล์ฟ กะแตงโม และก็คนอื่นๆไปด้วย อิอิ

 

 

 


 


NuyX:Eメール&MSN:KisEKi-KiNgdoM_ShaNaNshidA_lalittlePriNcEss_ZhongAi_AnNuyx_TC438@hotmail.com Birthday : Fri 3 Oct 1986  Bloodtype : AB  Mobile : (+66)085-000-4380  http://NuyXLittlePrincess.spaces.live.com  Address: 989/168 PIMAN CONDO PARK FL.6  T.SILA KHONKAEN 40000