Profilo di S h A n A n S h...★'i|i'*•l3e the Gi2L i W...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
giugno 2007 เชียร์คณะ50เมื่อวานเป็นวันสรุปและประเมินผลเชียร์...
ผ่านไปแล้วหนึ่งเดือน ช่วงที่สาหัสของหลายๆคน
ปีนี้เป็นปีที่สามแล้ว ที่ได้สัมผัสกับคำว่าเชียร์คณะ
ความรู้สึกที่ผ่านมาล้วนไม่เหมือนกันเลย
ปีแรกที่เข้ามา เจอสิ่งใหม่ๆหลายอย่าง เป็นปีหนึ่ง
เป็นรุ่นน้องที่รุ่นพี่หาสิ่งต่างๆมาให้พบเจอ
หนึ่งปีผ่านไป ก็ขึ้นมาเป็นรุ่นพี่ ที่ต้องเป็นคนดูแลน้องที่เข้ามา
ความทรงจำของเชียร์ปีที่แล้ว แม้จะเลือนลางไปบางอย่าง
แต่ก็เป็นความทรงจำที่ดีๆ ได้เรียนรู้ถึงความสุขของการเป็นผู้ให้..
การได้ดูแล และช่วยเหลือ หนึ่งชีวิต มันยิ่งใหญ่เหลือเกิน..
วันเวลาผ่านไป จนถึงตอนนี้ จากที่เคยดูแลน้อง ก็เปลี่ยนไปเป็นดูแลหลาน
อีกหลายคนเพิ่มขึ้น...
กิจกรรมปีนี้ ไม่ได้ลงงาน เจอหน้าน้องๆตลอดเวลา
เหมือนเป็นคนเบื้องหลัง เพราะหน้าที่ที่ทำมันต่างออกไป
แต่ความรู้สึก ก็ยังคงเป็นห่วง และมองทุกคนอยู่ห่างๆตลอดเวลา
ผ่านเชียร์ไปแล้ว น้องๆคงได้หลายสิ่งหลายอย่างที่พวกพี่หลายคนทำให้
อยากให้น้องมีความสุข เหมือนที่นุ้ยเคยมีตอนอยู่ปีหนึ่ง
และถ้าเป็นไปได้ ก็อยากให้น้องมายืนตรงจุดนี้เหมือนนุ้ย
เคยให้อะไรดีๆ กับน้องรุ่นต่อไป...
ถึงปีหน้าจะไม่ได้เข้ามาทำ แต่ก็จะคอยเป็นกำลังใจ
ให้น้องๆ และคนทำงานตลอดไป
giugno 2007 ระยะห่าง...เหตุเกิดจากความเหงา
giugno 2007 วิ๊งวิ๊งงงง~ไม่อัพคืน เพราะมันเรื่องเล็กน้อย..
เพลงนี้ชื่อเพลง เหตุเกิดจากความเหงา
วันศุกร์ไม่ได้เรียนเลย ไม่ตั้งใจ และคิดว่าจะไม่โดดด้วย
แต่...ก็ไม่ได้เรียนจนได้...
เมื่อวานมีงานกีฬาสี สนุกดี เสร็จงานไปกินข้าวกับเพื่อน
แล้วก็กลับมาทำงานที่สโม
อยู่ที่สโม... จนคิดว่าเป็นเหมือนห้องของตัวเอง
ทำงานของตัวเองต่อไป เพราะอีกไม่นาน ก็คงจะไม่ได้ทำอีกแล้ว
เรียนจบไป คงไม่ได้นั่งกินข้าวกับเพื่อนแบบนี้ ไม่ได้นอนห้องแอร์รกๆอีก
เปนวิ๊งวิ๊งงง นะช่วงนี้
ได้ข้าวแล้ว รอตั้งชั่วโมง...กินก่อนนะ
**** นุ้ย..คิดถึงนุ้ยจังเลย นุ้ยสู้ๆนะ อย่าท้อนะ ((ให้กำลังใจตัวเอง))
giugno 2007 รักนะ จุ๊บๆขอโทด
เค้ามันไม่เคยรู้อะไรเลย
ไม่เคยรู้เรื่องเลย
เป็นผู้หญิงที่โง่ที่สุด
อย่าทำแบบนี้กับเค้าเลยนะ
เค้าให้ตีทีนึงก็ได้ ตีแรงๆเลย
เค้ารู้ตัวเองว่าทำผิดแล้ว
ตัวเองไม่พูดกับเค้าแบบนี้
แล้วเราจะเข้าใจกันมั้ยอ่ะ
ห้วยยยยๆๆๆๆๆ
giugno 2007 เปิดเทอมแล้ววว...เปิดเทอมมาได้หนึ่งอาทิตย์แล้ว...
บางวิชายังไม่ได้เรียนเลย อาทิตย์หน้าก็คงอยู่ตัว
แต่มีเชียร์นี่หน่า 555 ต้องอัพตัวเองอย่างแรง
เทอมนี้ก็เหมือนทุกเทอม ที่คิดไว้ว่าจะตั้งใจเรียน
แต่เทอมนี้จะต้องทำจริงๆแล้ว เล่นเหมือนเทอมก่อนๆไม่ได้
อยากต่อป.โทมากๆ กว่าครึ่งชีวิตอยู่ในการเรียน
ก็อยากจะใช้เวลาให้มันคุ้มค่าที่สุด ทั้งในและนอกตำรา
ตอนนี้ยังไม่ได้อะไรเลย ต้องเริ่มวางแผนหาที่เรียนแล้ว
อยากเรียนไปเรื่อยๆ อนาคตถ้าไม่มีคนมาเลี้ยง
ก็ไม่เป็นไร จะเลี้ยงตัวเองให้ได้ ดูแลแม่กับพ่อเอง
เมื่อไหร่จะจบเร็วๆนะ เรียนปีสามแล้วจบเลยได้มั้ย
555 จบไปแล้วคงเหงาที่ไม่ได้เจอคนที่อยากเจอ
แต่ไม่ว่าจะยังไง... มันก็ต้องเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
ชีวิตมันต้องเดินต่อไปเรื่อยๆ...
อยากให้ทุกคนสู้ตาย...
giugno 2007 net../ คืดถึงแม่กะพ่อ อิ๊บอ๋ายเลยกลับห้องดึกมากกกเลย เหมือนมีห้องไว้แค่นอน กับเก็บของ
สามสี่คืนแล้ว ที่เน็ตในห้องเล่นไม่ได้...
แจ้งพี่ข้างล่าง ช่างก็กลับบ้านไปหมดแล้ว
เปลืองค่าเน็ตจังเลย 555 เล่นเครื่องพี่เชิดเอาดีกว่า
รู้แล้วๆๆ เดือนหน้าไม่จ่าย จะได้ไม่เล่นถึงเช้าอีก
เปิดเทอมมาสี่วันแล้ว เริ่มจะลงตัวนิดนึง
แต่มันยังปวดหัวกับงานที่ยังไม่เสร็จ
เดือนหน้าคงโอเคกว่านี้หละมั้ง
...คุยโทสับกับพ่อ-แม่ ได้ยินเสียงทีไร รู้สึกอยากจะร้องไห้
อยากกลับบ้านมาก อยากกลับไปจริงๆ
อาทิตย์หน้าถ้าไม่มีงานให้ที่ต้องทำ ก็จะกลับไป
แม่บ่นอยากไปเดินช็อปปิ้งแล้ว... ไม่มีนุ้ย แม่ไม่ได้ไปเที่ยวเลย
ไม่แน่อ่ะ อยู่ดีๆ อาจแอบกลับบ้านไปเลย ไปเช้าเย็นกลับ...
เดินเจริญศรีสักรอบ ก็คงโอเคเนอะ
Ed|t:: วันนี้แจกสายรหัส... ทุกคนเหนื่อยน่าดู เห็นสีหน้าเคร่งเครียดกันทั้งนั้น
นุ้ยว่างานไม่ได้หนัก แต่มันสะรวน เพราะความไม่เข้าใจกัน
พอแยกน้องเป็นสาขา... ไม่ว่าจะทำอะไร ก็รู้สึกว่ามันแย่ไปหมด
น้องๆไม่ผิดเลย รุ่นพี่อย่างเรา.. โดยเฉพาะเพื่อนรุ่นเดียวกัน
ทำมันแย่เอง...แต่ทำไมต้องไปโทษคนอื่น โดยเฉพาะน้องของตัวเอง
คนที่ไม่เคยประชุม ไม่เคยวางแผน ก็ดีที่เขามาช่วยงานวันจริง
แต่บางคน นอกจากไม่ช่วย แล้วยังจะทำงานล่ม
ไม่เข้าใจเลย.. ทำไม คนที่เป็นแบบนี้ ถึงอยู่ในสังคมได้อย่างไม่ละอายอะไร
ตอนที่อยู่ในห้อง.. อยากอยู่กับน้องนานๆ แต่พอเห็นกลุ่มคนที่สร้างแต่ความเดือดร้อน
มันทนอยู่ในห้องแบบนั้นไม่ไหว... รู้ตัวว่าตัวเองไม่มีความรับผิดชอบ ที่เดินหนีออกมา
แต่มันทนดู.. ทนอยู่ในสภาพแบบนั้นไม่ไหวจริงๆ
ทำไมนะ... ไม่อยากจะสนใจอะไร ที่ไม่เป็นเรื่องแบบนี้เลย
อยากจะสนใจแต่ตัวเอง รักแต่ตัวเอง ไม่รู้จะเป็นห่วงคนอื่นมากมายไปทำไม
ทั้งๆที่มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย
รู้ทั้งรู้... แต่มันก็ยอมให้เป็นอย่างนี้ทุกที
จะว่าใครก็ไม่ได้หรอก ถ้าตัวเราเองไม่ได้เปิดโอกาสให้เขาเข้ามาทำร้าย
ทำไมนะ..... ไม่อยากอยู่ในสภาพแบบนี้เลย
ความสุข และรอยยิ้มที่จริงใจ... ตอนนี้มันอยู่ที่ไหนกัน
giugno 2007 เชียร์กลาง50วันนี้ไปดูเชียร์กลางกับเพื่อนๆมา... ปีนี้มานั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
ให้ความรู้สึกแตกต่างไปจากปีก่อนอย่างสิ้นเชิง
ตอนนั้นจำได้ว่า...เหนื่อยเหลือเกิน แถมยังเกลียดแสตนด์ตรงข้ามด้วย
ทำไมต้องโห่น้องชั้นขนาดนี้...สงสารน้อง
พอวันนี้มานั่งอยู่ตรงนี้... เหอๆ ซะใจดี ((โรคจิตซะงั้น))
เหลือพรุ่งนี้อีกหนึ่งวัน สู้เข้านะน้อง
นักศึกษาใหม่..พวกคุณกำลังบูมKKU หรือกำลังแย่งจตุคามรามเทพอยู่ครับ
((โอ่ยย....เจ้แบงค์))
giugno 2007 ฮือๆๆๆๆฮือๆๆๆๆๆๆๆ
เวลาที่ตัวเองทำอะไรลงไป ไม่รู้หรอกว่าผลมันจะเป็นยังไง
บางครั้งรู้ แต่ก็ไม่ใส่ใจ ไม่ยอมเข้าใจ
พอตัวเองโดนบ้าง ก็ทนไม่ไหว
ก็ทำตัวเราเอง... ทำไปก่อนเอง พอคนอื่นทำคืนบ้างก็โกรธ
เค้าขอโทดๆๆ เค้าจะไม่ทำแล้ว เค้ารู้แล้วๆๆๆๆ
เค้าจะไม่งี่เง่าแล้ว เป็นผู้หญิงที่ไร้สาระจริงๆเลย
เค้าไม่มีเหตุผล เค้าโกรธคนอื่นโดยไร้เหตุผล
แต่ที่เค้าทำ เค้ามีเหตุผลของเค้าอยู่นะ ไม่ใช่ทำไปเลื่อยลอย
...แต่เหตุผลของเค้า มันดูไม่เพียงพอใช่มั้ย ก็เพราะไม่เข้าใจกัน
อย่าทำแบบนี้เลย เค้าทนไม่ได้หรอก เค้าจะบอกว่าเค้าทนไม่ไหวนะ เค้าไม่เข้มแข็งขนาดนั้น
อย่าทำแบบนี้กับเค้าเลย... เค้าไม่อยากให้แต่ละวันมันผ่านไปด้วยความรู้สึกไม่ดี
NuyX
|
|
|
