.. ไม่มีแล้วใครคอยโทรหากัน ไม่มีเสียงเธอคอยบ่นทุกวัน
เปลี่ยนคนหลงลืม ให้เป็นคนหลงทาง เมื่อขาดเธอ

... เพิ่งจะมองตัวเอง แต่ก่อนเคยละเลย
ลืมว่าเคยมีเธอ ความรักเลยเลือนลาง
กว่าจะรู้สำนึก จะบอกว่ารัก แต่มันก็สาย
สายเกิน คงสายไป แต่หัวใจฉันนั้นมันยังไม่ลืมว่ารักเธอ

รู้ว่าเธอ อดทนทุกอย่าง สะสมความเสียใจเกินเยียวยา
ขอบคุณทุกอย่าง ที่ทำให้ฉันตลอดมา วันไหนก็ไม่มีวันลืมได้เลย

...........

ก้อนหินสักก้อนหนึ่งซึ่งไม่มีคุณค่าใด
ย่อมไม่อยากฝันไกลว่าใครจะเหลียวมองมัน
วันนี้เมื่อชะตาดลให้เธอมาพบกัน
ท่ามกลางความตื้นตันมันแอบมีความสงสัย

..จะทนฉันรึเปล่า จะดูแลฉันหรือเปล่า
ในวันที่เจอเรื่องราวจะปล่อยมือฉันไหม
หากวันนึงเผลอเรอ ทำให้เธอต้องเสียใจ
ให้โอกาสใช่ไหมให้อภัยสิ่งเหล่านั้น

..จะทนฉันรึเปล่า จะดูแลฉันหรือเปล่า
บนทางที่มันทอดยาว เธอจะเดินข้างฉัน
ก้อนหินในมือของเธอ ขอเธอเพียงเท่านั้น
จะเต็มใจทำให้กันรึเปล่า