Profilo di S h A n A n S h...★'i|i'*•l3e the Gi2L i W...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
★'i|i'*•l3e the Gi2L i W@nNa b3•*'i|i'★┋┃••..-S H A N A N S H I D A [. n O o N u y X. ]-..••┃┋
luglio 2009 (no title..)ถึงรู้ว่า ต่อไปจะต้องเจออะไร.. แต่ก็ไม่คิดว่า จะแย่ขนาดนี้ เข้าใจแล้วหละว่า..สังคมที่ต้องคอยแข่งขัน และเอาตัวรอดนั้น..มันเป็นแบบนี้ แต่ถึงยังไง..นี่หละ คือโลกของความจริง ไม่ท้อหรอก..ไม่ท้อ เพราะถ้าถอยออกไป เราจะเป็นฝ่ายแพ้ คนที่ผิด ก็จะคิดว่า ตัวเองชนะ จะสู้ต่อไป เพราะว่าเราไม่ผิด... เราไม่ได้ทำอะไรผิด !! จะอดทนรอจนถึงวันที่ทุกอย่างสดใส maggio 2009 Office Galz* @ KDDIจ๊วบบบบบบ （＞ｗ＜）
ไม่ได้อัพสเปซนานหลายชั่วอายุคนมาก คิดถึงนะเนี่ย ๕๕๕～
ตอนนี้ทำงานได้ 1 เดือนแล้ว
กำลังทำโอที เก็บเงินเลี้ยงน้องที่มข. ก๊ากกกกก ล้อเล่น ตื่นๆ
เรื่องงานมันเร็วมาก..จนตั้งตัวไม่ติด 555
เด๋วกลับมาอัพ นะ ชะแว้บบบ% novembre 2008 NuyX:ว่างเปล่าทั้งที่ไม่เคยคิดว่ามันง่าย
แต่ก็ไม่นึกว่ามันจะยากขนาดนี้
ความจริงที่น่าเจ็บปวด...
ฉันแทบไม่อยากจะตื่นขึ้นมาเลย
...ยังไม่รู้จะทำยังไงต่อไปดี
มันว่างเปล่าเหลือเกิน....
novembre 2008 NuyX:ความทรงจำ...ひさしぶり～元気？   ...มาแว้วว หลังจากไม่ได้อัพมานานมาก  เกือบชั่วอายุคน..อิิอิ คิดถึงนะ..คิดถึงมากกก...รู้หรือเปล่า＾＾  วันนี้ หลังจากที่คุยกับเพื่อนคนหนึ่ง  ก็มีอารมณ์มานั่งจัดรูปเล่น... รูปนี้...จริงๆแล้วก็เห็นมันอยู่ทุกวัน แต่ทำไมวันนี้...ความรู้สึกมันดูแปลกไป เลยลองคิดทบทวนดู... "รูปนี้...เป็นรูปเพื่อนที่ถ่ายเกือบครบทุกคน... ยกเว้น...ตัวเอง" เคยมีความคิดว่า... " ทำไม ไม่เห็นมีชั้นเลย ไปทำอะไรอยู่วะเนี่ย..อดเลย โหยยย～" แต่พอมองรูปนี้ กลับไม่เคยคิดอย่างงั้นเลย วันนี้..เพิ่งเข้าใจแจ่มแจ้ง.. ว่าทำไม... เป็นเพราะว่า...ฉันไม่ได้มองแค่รูป ที่เป็นกระดาษใบนี้ (แล้วคิดน้อยใจไปเอง) แต่ชั้นมอง...มองไปถึง วันเวลาในตอนนั้น เพื่อนทุกคน กำลังยืนเรียงรายโพสต์ท่าที่คิดว่า สวย น่ารักที่สุด  ส่วนฉัน ก็มีความสุข และตั้งใจกดชัตเตอร์  ฉันเชื่อว่า...เวลาที่ดูรูป แล้ว..ก็ยิ้มไม่ใช่ว่า มีฉันอยู่ในนั้น หรือ ฉันทำหน้าได้สวยที่สุด(๕๕๕) แต่เป็นเพราะว่า ฉันยิ้มให้กับวันเวลาเหล่านั้น ยิ้ม..และหัวเราะให้กับ ความทรงจำดีๆ ที่ฉันเป็นคนบันทึกมัน เอาไว้ในส่วนลึกที่ใจของฉัน นั่นเอง...   NuyX luglio 2008 ...อีกนานไหม..Mildอะไรๆ เดิมๆ ที่มีอยู่
luglio 2008 ...พรุ่งนี้ พระอาทิตย์ยังขึ้น ตรงที่เดิม...ยังมีแสงสว่าง บนเส้นทางชีวิตเสมอ
เรื่องราวที่เกิดขึ้นในแต่ละวันนั้น แต่สิ่งที่ไม่ควรลืมก็คือ... อย่างไรก็ตาม... แม้วันนี้จะไม่ใช่วันที่ดีของคุณ luglio 2008 เรียนรู้ที่จะเห็นแก่ตัว& เรียนรู้ที่จะรักตัวเอง
อยู่ที่ใจชีวิตจะเป็นสุข...เมื่อมองทุกข์อย่างเข้าใจ
การที่เราจะมีความสุขในชีวิตหรือไม่นั้น สิ่งสำคัญที่สุดอยู่ที่จิตใจ และความคิดของตนเอง หากคิดแต่เรื่องดีๆ ชีวิตก็มีความสุขและมีความทุกข์อย่างเข้าใจ ถ้าหากกำลังมีทุกข์ ขออย่าคิดว่าทุกข์ของตนเองมากมายกว่าผู้อื่น ให้เพียรพยายามคิดว่าผู้อื่นก็มีทุกข์ไม่น้อยไปกว่า หรืออาจจะหนักหนาสาหัสกว่าเสียอีก หากนำความทุกข์ไปเปรียบกับผู้ที่แย่กว่า จะช่วยให้มีกำลังใจเพิ่มขึ้น และรู้สึกว่ายังโชคดีกว่าอีกหลายๆ คน ดังเช่นที่นักปราชญ์เคยกล่าวเอาไว้ว่า "ในขณะที่ท่านกำลังร้องห่มร้องไห้เพราะไม่มีรองเท้าใส่ ท่านควรคิดถึงคนที่เขาไม่มีแม้กระทั่งเท้า หรือหากท่านเสียใจที่ไม่มีเท้า แต่ยังมีอีกหลายคนที่ไม่มีทั้งเท้าและทั้งแขน" หรือหากทำงานและธุรกิจล้มเหลวก็ขอให้คิดว่า ความผิดพลาดและล้มเหลว คือบทเรียนเริ่มต้นของความสำเร็จ เหมือนคำกล่าวที่ว่า "บทเรียนชีวิตที่ดีที่สุด ล้วนได้มาจากความผิดพลาดล้มเหลวของตนเอง ความโง่เขลาเบาปัญญาและความผิดพลาดในอดีต จะกลายเป็นสติปัญญา และความสำเร็จในอนาคต" giugno 2008 ...ไม่มีอีกแล้ว...รู้ดีว่าเธอได้เปลี่ยนไปแล้ว รู้ดีแค่มองด้วยสายตา รักเราดูมันจะเกิดปัญหา ไม่เหมือนวันวาน... ฉันเคยมีความอบอุ่นเสมอ ฉันเคยมีเธออยู่ใกล้กัน แค่เพียงว่าเธอได้เจอะคนนั้น...ก็รู้ทันที ไม่มีอีกแล้ว ฉันเข้าใจ ไม่มีอีกแล้ว ไม่มีอีกแล้ว ที่ฉันเคยมี ที่เคยใกล้เธอ ฉันมีเวลาที่ยังเหลือสักเท่าไหร่...บอกได้ไหม ให้ฉันเตรียมใจ ฉันมีใจเธอ ที่ยังเหลือสักเท่าไหร่...จะเตรียมหัวใจ เมื่อไม่มีเธอ ทุกทีที่เธอได้อยู่กับฉัน...เหมือนเธอยิ่งไกลจากฉันไป ฉันมองด้วยใจที่แตกสลาย...ปวดร้าวเหลือเกิน giugno 2008 ...ก้อนหิน กับ นาฬิกา (ที่แตกไปแล้ว)...
ฉันคงยังมีใจตอบว่ารัก ยากเย็นจนเกินความเข้าใจ giugno 2008 ...ละเลย...
.. ไม่มีแล้วใครคอยโทรหากัน ไม่มีเสียงเธอคอยบ่นทุกวัน ... เพิ่งจะมองตัวเอง แต่ก่อนเคยละเลย รู้ว่าเธอ อดทนทุกอย่าง สะสมความเสียใจเกินเยียวยา giugno 2008 ...คำขอร้องของก้อนหิน...ก้อนหินสักก้อนหนึ่งซึ่งไม่มีคุณค่าใด
giugno 2008 $..ยังจะฟังฉันไหม...$
maggio 2008 ความสำคัญ...คนสำคัญ
สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน เราก้อคิดอยู่ว่าเราก้อต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่าเหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน คนๆนั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน เราก้อมักจะเห็นแค่ว่าใครคนนึงกำลังทำอะไรที่ดูงี่เง่า น่ารำคาญ
maggio 2008 ทางแห่งความสุข...คนที่ใช้ชีวิตอยู่ในโลกอินเตอร์เน็ตบ่อยๆ ลองเข้าไปดู www.phuttha.com เว็บไซค์ดีๆมีความรู้ เกี่ยวกับธรรมะ มีพระธรรมเทศนา ของสมเด็จพระสังฆราชฯ ให้ได้ฟังด้วย ...ไม่ต้องเสิร์ชให้ยาก นี่หละ ความสุขที่แท้จริง maggio 2008 :+: white love story :+: 사랑해요처음엔 알지 못했어 나를 보는 그대의 그눈빛이 왜 그렇게 안타까웠는지 언제나 묻고 싶던 말 아주 조금 내맘 알고 있는지 한번도 얘기한적 없었지만 이젠 아는데 그대도 나처럼 하루하루 헤매였던걸 잠들수 없이 너무 아파 했었다는 걸 손을 잡아요 다시는 그대를 놓치 않을게 사랑해요 내가 숨쉬는 날까지 그대로 멈춰버렸죠 나에겐 늘 모질게만 대하던 그대가 날 보며 웃어주던날 이젠 아는데 그대도 나처럼 하루하루 헤매였던걸 잠들수 없이 너무 아파 했었다는 걸 손을 잡아줘 다시는 나를 놓치 말아요 사랑해요 내가 눈감는 날까지 울지 않아요 이제 그대 내곁에 있으니 고마워요 이렇게 모자란 내게 그대를 선물해줘서 ...เพียงเพราะมีความรัก ไม่ได้เป็นโรคมะเร็งร้ายแรง
.....แค่นี้ คงไม่ถึงตาย.. ใช่มั้ย....
maggio 2008 มากรัก..หรือ เจ้าชู้เจอบทความดีๆ..เอาไว้สำหรับคนที่ชอบแอบเข้าบ้านคนอื่น
คนมากรัก...กับคนเจ้าชู้
ความจริงแล้ว ความหมายของ 2 คำนี้ไม่ค่อยแตกต่างกันเท่าไร คนที่เคยมีประสบการณ์จะรู้ว่ามีคำเรียกคนเจ้าชู้อีกหลายคำ เช่น “หลายใจ” “มากรัก” หรืออาจแย่ไปถึงคำว่า “สำส่อน” ก็ได้ ซึ่งล้วนหมายถึงคนที่ชอบหว่านเสน่ห์
คาดหวังกับการได้รับการชื่นชมกลับมาด้วยวิธีการต่างๆ ของตนเอง มักจะอ้างแบบข้างๆ คูๆ ว่าหลงรักคนโน้น คนนี้เข้าแล้ว
ประมาณว่าแจกรักไปทั่ว ซึ่งคำว่า “รัก” ที่คนเหล่านี้มีมากมายเผื่อแจกคนอื่นนั้น เป็นเพียงความรักจอมปลอมมากกว่า
เป็นคำอ้างเพื่อหวังจะได้ความสุขหรือความพึงพอใจของตนเอง หาใช่เป็นการมอบความรักหรือความสุขให้แก่คนอื่นด้วยความจริงใจไม่
ทำไมคนจึงเจ้าชู้มากรัก? คนเจ้าชู้ หรือคนที่ไม่รู้จักพอในเรื่องความรักไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย โดยทั่วไปเรามักจะโยนความไม่ดีตรงนี้ไปให้ฝ่ายชายทั้งที่ความจริงแล้วหญิงเจ้าชู้มากรักก็มีไม่น้อย
คนเหล่านี้เป็นคนที่ต้องการความรักจากคนจำนวนมาก มีคู่คนเดียวไม่พอหรืออย่างไร?
เป็นประเด็นที่น่าขบคิดและน่าทำความเข้าใจ คงไม่ใช่เจ้าชู้เพราะทำตามค่านิยมของสังคมอย่างเดียว
หากแต่มีสาเหตุทางจิตวิทยาด้วยว่า ความรู้สึกแบบนี้มันมีที่มาอย่างไร ตัวอย่างเช่น
• เกิดและเติบโตมาในสิ่งแวดล้อมที่เป็นแบบนี้ มีคนในครอบครัวทำให้เห็นเป็นตัวอย่างเป็นประจำ แม้ว่าตอนเด็กๆ อาจจะไม่ชอบหรือรังเกียจพฤติกรรมนี้ แต่เมื่อโตขึ้นกลับทำตาม
เพราะเกิดการเรียนรู้และเปลี่ยนการรับรู้ใหม่ว่าใครๆ เขาก็ทำกันไม่ใช่เรื่องผิดแต่อย่างใด
จนในที่สุดก็มองพฤติกรรมเจ้าชู้มากรักเป็นเรื่องธรรมดา
ลักษณะแบบนี้พบได้บ่อยในครอบครัวที่พ่อหรือแม่เป็นคนเจ้าชู้ หรือสำส่อน ขาดระเบียบวินัยในครอบครัว
ส่วนใหญ่เป็นครอบครัวที่มีปัญหาซับซ้อน
บางครอบครัวที่พ่อหรือแม่แสดงพฤติกรรมเหล่านี้ก็มักเป็นครอบครัวที่ขาดความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น
ขาดคุณธรรม เห็นแก่ตัว และมีความมักมากในกามคุณ
• มองความเจ้าชู้มากรักเป็นเรื่องธรรมดาๆ ด้วยเหตุผลว่าเป็นค่านิยมที่ใครๆ ก็ทำกัน สร้างความกระชุ่มกระชวยหัวใจ จึงทำซ้ำๆ บ่อยๆ จนในที่สุดเมื่อเจอสถานการณ์หรือคนมากระตุ้นก็อดใจไม่ไหว
มีการตอบสนอง และมองว่าถ้าไม่ได้ทำคงไม่สบายใจ เหมือนคนที่มีความต้องการทางเพศ
ซึ่งมักคิดว่าต้องได้รับการตอบสนองทันท่วงที จึงทำบ่อยจนเคยชิน
พบมากในกลุ่มคนที่มีนิสัยคล้ายๆ กันมาคบหาสมาคมกัน ใช้ชีวิตเสเพลแบบเดียวกัน
• เป็นคนใจอ่อน ชอบสงสารผู้อื่น (แม้จะไม่สร้างสรรค์ก็ตาม) อยากให้เขาสมหวังมากกว่าผิดหวัง ไม่กล้าปฏิเสธเมื่อมีคนมาหลงรักหรือชอบ จนอาจไม่สามารถแยกแยะระหว่าง
“การให้” คือการช่วยเหลือแบบไม่หวังสิ่งตอบแทน กับการต้องยอมตามความต้องการของคนอื่นและตนเอง
ในที่สุดจึงนำไปสู่การนอกใจคนรักซ้ำแล้วซ้ำเล่า โดยทั่วไปคนแบบนี้มักถูกเลี้ยงมาในครอบครัวที่ทำให้ไม่กล้าคิดกล้าตัดสินใจ
และเมื่อมีปัญหาก็ใช้วิธีหลีกหนีปัญหาหรือเฉไฉไปเรื่อย จนสุดท้ายปัญหาคาราคาซังไม่ได้รับการแก้ไข
• ปัญหาทางด้านสุขภาพจิต ข้อนี้น่าจะสำคัญที่สุด เพราะถือว่าเป็นต้นตอของพฤติกรรมมากรักหรือเจ้าชู้ เช่น ขาดความภาคภูมิใจในตัวเอง รอคอยการยอมรับจากคนอื่น ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะดีพอ
และมักมองว่าการที่ตัวเองดีพอหรือไม่ขึ้นอยู่กับการที่มีคนมาสนใจหรือให้ความสำคัญกับตนเองเท่านั้น
วิธีการพิสูจน์ตัวเองที่คนประเภทนี้คิดว่าดี ก็คือการทำอย่างไรให้เห็นว่าตนเองมีค่า ด้วยการหว่านเสน่ห์ไปเรื่อยๆ
เช็คเรตติ้งว่ามีใครมาสนใจหรือไม่ จนในที่สุดกลายเป็นคนที่มีแฟนหรือมีกิ๊กเต็มไปหมด ปัญหาก็อาจจะยุ่งเหยิงอีรุงตุงนัง ยิ่งแก้ยิ่งพันกันมั่ว
• สาเหตุทางจิตใจอีกอย่างหนึ่งที่พบบ่อย คือ เคยมีประสบการณ์ทางเพศที่ไม่ดี และเก็บสะสมเรื่องเหล่านี้ไว้ในใจ เช่น เคยถูกลวนลามทางเพศ โดยสถานการณ์ตอนนั้นทำให้ทุกข์ทรมานใจไม่สามารถแก้ไขได้
มักมองตนเองเป็นคนผิดที่ไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ไว้ การมีเพศสัมพันธ์สำส่อน เปลี่ยนคู่บ่อยๆ
จึงทำให้รู้สึกว่าตนอยู่เหนือคนอื่นๆ ที่เข้ามาในชีวิต ทดแทนปมด้อยในอดีต อยากให้ตนเองมีอำนาจควบคุมทุกสิ่งทุกอย่าง
โดยเฉพาะเรื่องที่ตนเองเคยทำไม่ได้ เป็นการย้ายความโกรธจากสถานการณ์หนึ่งในอดีตมาแก้แค้นผ่านคนอื่นหลายๆ คน
(ที่อาจจะไม่เกี่ยวข้องกับในอดีตเลย) ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นกลไกทางจิตที่ไม่เหมาะสม
ต่อกรกับคนเจ้าชู้อย่างไรดี? วิธีการที่ดีที่สุดในการรับมือกับคนเหล่านี้ คือ • ค่อยๆ ทบทวนว่ามีสาเหตุมาจากที่กล่าวข้างต้นหรือไม่ ถ้าใช่ก็ควรแก้ไขให้ตรงสาเหตุ ดีกว่าใช้อารมณ์ เช่น การทะเลาะเบาะแว้ง หรือใช้ความรุนแรงแก้ปัญหา
• ไม่สนับสนุนให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ในครอบครัวหรือชีวิตคู่ แม้กระทั่งในสังคม เช่น สมาชิกในครอบครัวควรแสดงท่าทีให้ชัดเจนว่าไม่ยอมรับพฤติกรรมเจ้าชู้ รวมถึงสื่อต่างๆ
ไม่ควรนำเสนอเรื่องราวของคนเจ้าชู้ว่าเป็นความเท่ทันสมัยยอมรับได้ หรือเป็นเรื่องตลกขบขันสบายๆ
เพราะในความเป็นจริงคนที่เจอปัญหาแบบนี้กับตัวเองคงไม่มีวันสบายใจได้เป็นแน่
• วิธีการที่ดีที่สุด คือ การปรับใจยอมรับคนที่เป็นแบบนี้ และหาทางแก้ไข โดยทำให้คนที่มีพฤติกรรมเจ้าชู้เหล่านั้นตระหนักถึงปัญหาที่จะตามมา
การเพิ่มความภาคภูมิใจในตัวเองให้กับเขาน่าจะเป็นวิธีการที่ดีที่สุดแม้จะไม่ง่ายนัก
อาจปรึกษากับจิตแพทย์ นักจิตวิทยาเพื่อทำจิตบำบัดร่วมด้วย แต่หากพยายามช่วยเหลืออย่างเต็มที่แล้ว
คนเหล่านั้นยังไม่ยอมเปลี่ยนแปลงตัวเอง คนที่เป็นคู่ก็ไม่ควรทนแบกรับความทุกข์ต่อไป
การเลิกรากันคงจะเป็นอีกทางเลือกหนึ่ง
• ในกรณีที่การกระทำเกิดจากนิสัยที่เห็นแก่ตัว ขาดศีลธรรมดังที่กล่าวมาข้างต้น มักแก้ไขได้ยากเกินเยียวยา ใครที่เป็นคู่คนแบบนี้คงต้องกลับมาทบทวนตัวเอง
เปลี่ยนที่ตัวเองให้ตัดใจเสียดีกว่าทนอยู่ต่อไป มิเช่นนั้นคงต้องเจอกับปัญหาอีกมากมายไม่รู้จบให้เสียสุขภาพจิตอย่างแน่นอน
คนเจ้าชู้อาจจะไม่ใช่คนที่เลวร้าย น่ากลัวเสมอไป ขึ้นอยู่กับว่าแต่ละคนที่เป็นแบบนี้มีที่มาที่ไปอย่างไร มีบางท่านกล่าวว่าโลกนี้อาจจะไม่มีคนเจ้าชู้มากรักก็เป็นได้ มีแต่คนที่มีปัญหาสุขภาพจิตเสียมากกว่า
เมื่อเจอคนแบบนี้ หรือคุณเองที่เป็นคนแบบนี้ การกล่าวโทษ การรังเกียจเดียดฉันท์
หรือการใจอ่อนยอมทนอยู่กับคนเหล่านี้ คงไม่ใช่หนทางที่เหมาะสมสักเท่าไร
..แล้วเธอหละ..เป็นแบบนี้รึป่าว
maggio 2008 เหมือนตายทั้งเป็นบางครั้งหัวใจของเราก็พุ่งไปเร็วกว่าความคิด
โดยเฉพาะเมื่อได้เห็นสิ่งที่ปรารถนาอยู่ตรงหน้า แค่วินาทีเดียวก็ยังกลัวที่จะสูญเสียมันไป ฉันรู้สึกคล้ายกับเวลาที่เดินหรือวิ่งขึ้นบันได ฉันชอบก้าวทีละสองขั้น ถึงพื้นได้เร็วกว่า แต่ก็ใช่ว่าฉันจะไม่เคยสะดุดล้ม แต่ . . .ฉันได้ทำเช่นนั้นกับความรัก ประหม่ากับการใช้หัวใจอย่างลุ่มหลง และไม่เกรงกลัวต่อความผิดหวังที่จะเกิดขึ้น สุดท้ายสิ่งที่ได้รับก็สมควรแก่ความประหม่าที่ได้ใช้ไป น้ำตา และความเสียใจ ผลรับที่เลวร้ายเกินจะทน เหมือนฉันฆ่าตัวเองทางอ้อม เหมือนวิ่งสะดุดล้มเข้าใส่ปลายมีดที่เธอถือไว้ มันทิ่มลงลึกกลางใจ เหมือนตาย แต่ไม่ตาย . . . เท่านั้นเอง maggio 2008 ความกล้า..ความรักความรักที่เกิดขึ้น . . .ท่ามกลางความเหงานั้น เกิดขึ้นได้ง่าย
แต่การจะสานความรักต่อ. . . ให้ยืนยาวได้นั้น เป็นเรื่องยาก ความเหงานั้น . . . มันโดดเดี่ยว เปลี่ยนคนอ่อนไหว . . .ให้กลายเป็นคนอ่อนแอได้ จนบางครั้ง . . .ต้องพยายามหาที่ยึดหัวใจ ไม่ให้เคว้ง ไปตามแรงกระทบของชีวิต และบางครั้ง . . . ก็อาจเผลอ ไปยึดใครสักคน. . .ที่ไม่อาจจะยึดได้ เพราะเหตุผล แห่งความเป็นไปไม่ได้ ร้อยพันประการ . . . แต่ . . . เมื่อความรักได้เกิดขึ้นมาแล้ว ไม่ว่าจะอยู่ร่วมได้ หรือไม่ . . . มีสิทธิ์ครอบครอง หรือไม่ . . . ก็ไม่อาจที่จะ . . . ห้ามไม่ให้รู้สึกรักได้ เมื่อในที่สุดแล้ว . . .ห้ามไม่ได้ ก็อาจจะมีอีก ทางเลือกคือ . . . การปล่อยหัวใจให้ได้ “รั ก” แต่ . . . ต้องหาที่ยืน ที่เหมาะสมให้กับตัวเอง หาบริเวณ ให้ตัวเองให้ได้ และหักห้ามใจ ไม่ให้เตลิดก้าวไปไกล จากที่ที่ตัวเองต้องอยู่ . . . นอกจาก . . .กล้าที่จะยืนอยู่ตรงนั้นแล้ว ก็ต้องกล้าที่จะเชื่อมั่นว่า . . .เราต้องยืนอยู่ตรงนั้นให้ได้ และต้องไม่ไปไกลกว่านี้ . . . อยากอยู่ตรงไหนก็ได้ . . . แต่ต้องอยู่ในขอบเขต รักได้เท่านั้น อย่า ! ! !ไปเผลอทำร้ายใครให้เจ็บปวด ----------------------------------------------------------------------------------------
เจ็บมานานแค่ไหน จะต้องเจ็บไปอีกนานไหม แต่ทำไมหัวใจของฉันมันยังไม่ชิน เจ็บที่ต้องทนเห็น ต้องทนที่จะได้ยิน ไม่มีสักวันที่มันจบสิ้นสักที อยากจะมีวันไหน มันสิ้นสุดไปทีได้ไหม ไม่อยากทำร้ายใจของฉันไปมากกว่านี้ จบมันไปได้แล้ว เมื่อทางจะไปไม่มี รักแล้วมีแต่ความเสียใจ หัวใจทนไม่ไหวแล้ว รับอะไรไม่ไหวแล้ว ฉันไม่อยากนั่งรอ ขอเลือกเดินหนีไป เสียใจมากี่ร้อยครั้ง เพียงแค่ครั้งเดียวมันแทบขาดใจ เจ็บช้ำมาสักเท่าไหร่ อยากขอให้สิ้นสุดเสียที สิ้นสุดกันสักที
-------
aprile 2008 ความกลัว..และความรัก“ความรัก คือ การทิ้งความกลัวไป“
คำกล่าวที่มีความหมายดี ๆ นี้ดูสวยงาม แต่อาจจะยากแก่การลงมือทำ จริง ๆ ในสายตาของบางคน ที่ยังไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องความรักมาเลย หรือคนที่เคยผ่านประสบการณ์เลวร้าย จากความรักมาแล้ว . . . พวกเขารู้สึกว่า . . . การนำตัวเองเข้าไปพัวพันกับความรัก ก็เหมือนกับการเสี่ยง .. . เสี่ยงที่จะถูกปฏิเสธ . . . ถูกทำให้ผิดหวัง . . . ถูกทอดทิ้ง..และทำให้เจ็บปวด จึงเป็นที่มาของความรัก . . . กลัวความรัก . . . . . . แม้ความรักอาจไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต แต่มันก็มีค่า.. ต่อการมีชีวิตอยู่ เป็นแรงบันดาลใจให้เราทำอะไรได้มากมาย . . . อยากบอกกับคนที่ยังกลัวความรักว่า ไม่ผิดหรอกที่คุณจะกลัวมัน เพราะอย่างน้อยคุณก็รู้ตัวเองดีว่า กลัวความรัก ต่างกับคนที่วิ่งหนีความรักและเฝ้าหลอกลวงตัวเองว่า มีความสุขดีแล้วกับการอยู่คนเดียว ไม่จำเป็นต้องพบเจอและสร้างกำแพงขึ้นมาปิดกั้นตัวเอง เพราะกลัวจะต้องรักคนอื่น แต่ลืมนึกไปว่า ถึงเราจะหนีมันอย่างไร ก็หนีไม่พ้นหรอก เพราะความรักมันอยู่ในใจของเรา จะหนียังไงมันก็เจ็บปวดอยู่ลึก ๆ แล้วคุ้มหรือเปล่ากับการต้องหลอกตัวเองไปเรื่อย ๆ อย่างนั้น .... หนทางของความรัก มันอาจจะไม่ได้เป็นภาพที่ชัดเจน ให้เราเดินไปได้สะดวกหรือง่าย ๆ แต่สิ่งที่รออยู่ที่ปลายทางนั้น ก็มีค่ามากพอ ที่จะกวักมือเรียกเราให้เดินเข้าไปหา . . . แทนที่เราจะวิ่งหนีมัน ก็เปลี่ยนมาเป็นเตรียมตัวเองให้พร้อม เวลาที่จะต้องไปเจอกับมันดีกว่า เหมือนกับเวลาที่เราออกเดินทาง ก็เตรียมเสื้อกันหนาวไปบ้างเผื่อเจออากาศที่หนาวเย็น เสื้อกันฝนหยิบไปหน่อยก็ดี เผื่อหยิบมาใส่เวลาที่ฝนมันตก หยูกยาก็ติดไปบ้างนิด ๆ หน่อย ๆ พอปฐมพยาบาลตัวเองเบื้องต้นเวลาเจ็บไข้
...เราจะไม่มีทางมีความสุขได้ ถ้าสิ่งที่วิ่งหนี กับสิ่งที่ต้องการ เป็นอย่างเดียวกัน
aprile 2008 วาดรูปชิลๆ..[theme-ไม่ยอมหมดหวัง...-]เรียนวันนี้ได้วาดรูปและปั้นดินน้ำมันนูนต่ำ
-------------------------------------ไม่ใช่เรื่องที่ต้องมาคิดแค้นเคืองให้เปลืองความรู้สึก...
ช่วงเช้าได้สเก๊ตภาพ จากนั้นช่วงบ่ายก็ลงมือปั้นดินน้ำมัน
--หากวันหนึ่ง...พบว่า... ตัวเองได้เป็นเพียงสะพานไม้เก่า เก่า ที่ให้ใครบางคนข้ามไปแล้วมองไม่เห็นค่า
มันอาจจะไม่สวยงาม และทฤษฏีนั้นอาจจะยากไปสักหน่อย
---------------------------เพราะบางทีคนที่เราคบหาอยู่... เขาก็อาจวางเราไว้ตรงไหนสักที่...
แต่ศิลปะ มันไม่มีถูกผิดอยู่แล้วนี่..
---------ที่ ๆ ซึ่งอาจไม่ใช่มิตรอย่างที่เราเข้าใจ...แน่นอน ว่ามันบั่นทอนความรู้สึก... ทำให้เสียใจ...
มีความสุขมาก เหมือนได้ปล่อยอารมณ์ สบายๆ
ช่วงที่นั่งทำ ไม่ต้องคิดอะไรมากมาย
แถมยังได้ฟังเสียงดนตรีไทย จากชั้นล่าง
...รู้สึกดีจริง...
ไม่ได้ฟังเพลงนานแล้ว
แต่จะเสียใจอย่างนั้นตลอดไปหรือ... ถ้าไม่ลองตัดใจ... ------------------------------------
เห็นมั้ย..ถึงแม้ว่าอาจจะเป็นช่วงที่แย่หน่อย
มัวแต่คร่ำครวญกับความจริงที่เจ็บปวด... แล้วชีวิตที่เหลือ จากนั้นหล่ะ... ------------------------
แต่ก็ใช่ว่าจะไม่ดีไปซะทุกอย่าง..
ลองมองย้อนกลับไปมองข้างหลัง... ---------------------------------------------------
เพิ่งจะเข้าใจ และทำได้ ก็คราวนี้เอง
ในทุกสิ่งที่ทำให้เขา...ที่ช่วยเหลือเขา... เราทำอย่างจริงใจแค่ไหน...---------------------------
เมื่อต้องเจอกับอะไรที่ทำให้เราแย่ลง
เราทำเพราะหวังสิ่งตอบแทนหรือเปล่า... -----------------------------------------------
เมื่อเราดีขึ้น ร่างกายก็จะสร้างภูมิคุ้มกันขึ้นมา
หากเราทำทุกสิ่งด้วยความปรารถนาดีอย่างแท้จริงแล้ว.... ----------------------------------
ก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจ.... --------
...ตอนนี้ฉันมีภูมิคุ้มกันโรคนี้แล้ว ต่อไปจะระวังให้มากขึ้น
จากนี้ คงไม่ต้องกลัวมันแล้วหละ...
...ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน..ฉันอยากให้เธอมีความสุข...
*****...*****
" คำโบราณสอนให้เราทำดีมีเมตตากับทุกคนในขาขึ้น aprile 2008 uso no koiเสียใจที่มองข้ามสิ่งดีๆใกล้ตัวไป...
มองผ่านไปอย่างไม่เคยมีเยื้อใย
เลือกสิ่งที่ผิดมาเสียนาน
ชั้นขอโทดนะ...
**ไม่ว่าใครจะว่ายังไง ชั้นรู้ว่าชั้นไม่ได้ทำอย่างนั้น..ก็พอ**
marzo 2008 ขำๆหนะ
นอนหลับทั้งๆที่เปิดไฟเปิดทีวี..ตื่นมา ปวดลูกกะตาเนอะ
ไปเรียนปั้นหม้อ..แต่ไม่ได้ปั้น
อาจารย์บอกว่าเซคนี้ไม่ให้ปั้น กลัวเตามันพังเพราะใช้การหนัก
แง๊ววววว...ไหงเปนงี้หละ๕๕๕
เคยคิดว่า ต้องอยู่ไม่ได้เพราะไม่มีอะไรทำแน่เลย
อยู่นิ่งๆ ไม่มีงานนี่มันน่าเบื่อที่สู้ดดดด
..แต่ก็คง ไม่มีใครเหงาตายหรอก..ใช่มั้ย
คิดไปคิดมา..ว๊าวว มันก็มีความสุขในอีกอารมณ์หนึ่ง
มีเวลาพอกหน้า..หมักผม
มีเวลากินข้าว ดูทีวี ไม่ต้องเร่งรีบ
มีเวลาเดินลงบันได (ป้องกันการตกลิฟท์ ที่อาจเกิดได้บ่อยครั้ง)
มีเวลาไปว่ายน้ำ สลับวันกับวิ่งออกกำลังกาย
และที่สำคัญ... มีเวลาเตรียมสอบนิคิว ธันวานี้ (ที่ใกล้เข้ามาจนหน้ากลัว๕๕)
PS1.แต่ว่า..ขอไปทะเลนิดนึงน้า..ฮ่าฮ่า ทะเลของช้านนน
อยากนั่งกินปลาหมึกริมๆทะเล
อยากเดินเลียบชายหาดเวลากลางคืน..โรแมนติกอะโลน
กุ๊กไก่ส่งรายละเอียดทริปมา เอ่อ..ยาวววววววเหยียด
วาตาชิ นิโท๊ตเต๊ะ.แน่นอนอยุ่แล้ว ไม่มีปัญหา ย๊ากกกก
PS2..คุณป้าที่คณะบอกว่า สมส..หายไปแล้ว ไม่กลับมาเลยอ่า
คุณป้ากลัวเขาเอาไปฆ่าทิ้ง (ง่า อย่านะ มันยิ่งอ้วนๆอยู่)
PS2.. มีหนังอะไรหนุกๆเข้าบ้างน้า อยากดูอ่ะ
PS3.. เง้ออ~อยากกิน'ติม
^^^
|||
|||
|||
ไม่มีไรหรอกนะ ขำๆหนะ.. |
Humanities and Social Sciences
PGANDY n FrieNd
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
